မြန်မာနိုင်ငံ၏ အရင်းအမြစ် ရန်ပုံငွေ- အမှန်တကယ်တွင် "လျှို့ဝှက်ကြွယ်ဝသော နိုင်ငံ"
ရေအားလျှပ်စစ်- သီအိုရီအရ ၎င်းသည် ကီလိုဝပ် သန်း ၁၅၀ ထုတ်လုပ်နိုင်သော အလားအလာရှိပြီး နည်းပညာအရ ကီလိုဝပ် သန်း ၆၄ ကို အသုံးချနိုင်သော်လည်း ကီလိုဝပ် သန်း ၃.၄ (၅%) သာ တီထွင်ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။
သဘာဝဓာတ်ငွေ့- ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းတွင် သိုက်များ ထိပ်တန်းဆယ်ခုတွင် ပါဝင်သော်လည်း ထုတ်လုပ်မှုမှာ နှစ်စဉ် ကျဆင်းနေပြီး ပြည်တွင်းအသုံးပြုရန် မလုံလောက်ပါ။
နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်- တစ်နှစ်လျှင် နေရောင်ခြည် ၂၅၀-၃၀၀ ရက်၊ ရောင်ခြည် ၁,၅၀၀-၁၈၀၀ kWh/m² ရှိသော်လည်း တပ်ဆင်ထားသော စွမ်းရည်မှာ ၂၀၀ MW အောက်သာရှိသည်။
လေစွမ်းအင်- အနောက်ဘက်ကမ်းရိုးတန်းနှင့် တောင်တန်းဒေသများတွင် အခြေအနေကောင်းများရှိသော်လည်း ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု မရှိသေးသလောက်ဖြစ်သည်။
မြန်မာ့နိုင်ငံ၏ အမျိုးသားအဆင့် ဆုံးဖြတ်ထားသော ပံ့ပိုးကူညီမှု (NDC) အစီအစဉ်အရ ၂၀၃၀ ခုနှစ်တွင် တပ်ဆင်ထားသော စွမ်းရည် ၁၈,၂၃၉ MW ပြီးစီးရန် လိုအပ်ပြီး ၎င်းအနက် ၇,၁၅၆ MW (၃၉%) သည် ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးမြဲစွမ်းအင် ဖြစ်သင့်သည်။ သို့သော် ၂၀၂၄ ခုနှစ်ကုန်အထိ ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးမြဲစွမ်းအင်စီမံကိန်း ၂,၅၁၁ မဂ္ဂါဝပ်သာ ၂၀၃၀ ခုနှစ်တွင် ဓာတ်အားလိုင်းချိတ်ဆက်မှုအတွက် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီး စီစဉ်ထားသောပစ်မှတ်၏ သုံးပုံတစ်ပုံထက်နည်းပါသည်။
