မန္တလေးမြို့ရှိ ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုအပေါ် ဒေသခံတစ်ဦး၏ အမြင်
ကျွန်တော်သည် မဟာမုနိဘုရားကြီးအနီးတွင် နေထိုင်ပြီး လုပ်ငန်းငယ်တစ်ခု လုပ်ကိုင်လျက်ရှိပါသည်။ နယ်ဘက်မှ ပြောင်းရွှေ့လာကြသည့် ကျွန်တော့်အိမ်နီးနားချင်းများနှင့် ဆွေမျိုးအများစုတွင် ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှု ရယူခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ပြောစရာစကားများစွာ ရှိကြသည်။
မန္တလေးမြို့တွင် ဒေသခံများ သွားရောက်လေ့ရှိသည့် အစိုးရဆေးရုံများ ရှိပါသည်။ ၎င်းဆေးရုံများတွင် မှတ်ပုံတင်ကြေးမှာ သင့်တင့်မျှတသော်လည်း လူနာများအနေဖြင့် ဆေးဝါးများကို ကိုယ်တိုင်ဝယ်ယူရလေ့ရှိပြီး၊ ဆေးစစ်မှုအမျိုးမျိုးအတွက်လည်း ပြင်ပဆေးဆိုင်များတွင် ငွေပေးချေရလေ့ရှိသည်။ မနက်မိုးမလင်းမီအချိန်ကတည်းက ဆေးရုံဝင်ပေါက်များတွင် လူအုပ်ကြီး စုဝေးရောက်ရှိနေတတ်ပြီး ဆေးရုံစင်္ကြံလမ်းများမှာလည်း လူများဖြင့် ပြည့်ကျပ်နေတတ်သလို၊ လူနာကုတင် မလုံလောက်မှုများလည်း မကြာခဏ ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသည်။ နယ်ဘက်တွင် နေထိုင်သူများအတွက်မူ ခရီးဝေးလံခြင်းနှင့် သွားလာရေးခက်ခဲခြင်းတို့ကြောင့် အရေးပေါ် ကျန်းမာရေးပြဿနာများ ကြုံတွေ့ရသည့်အခါ အလွန်ပင် ဒုက္ခရောက်ရတတ်သည်။
ဤနေရာရှိ ဆရာဝန်များသည် အလွန်ပင် ပင်ပန်းကြီးစွာ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေကြသော်လည်း ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ဝန်ထမ်းအင်အား မလုံလောက်မှုများ ရှိနေသည်။ ထို့အပြင် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ စက်ကိရိယာအများစုမှာလည်း ခေတ်နောက်ကျနေသဖြင့် ရှုပ်ထွေးသော ရောဂါအခြေအနေများအတွက် လိုအပ်သည့် ရောဂါရှာဖွေစစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ရန် ခက်ခဲစေသည်။ ပုဂ္ဂလိက ဆေးခန်းများတွင် ပိုမိုကောင်းမွန်သော အထောက်အကူပြုပစ္စည်းများ ရှိသော်လည်း ကုန်ကျစရိတ်မှာ အလွန်မြင့်မားလှသည်။ ထို့ကြောင့် သာမန်ပြည်သူများ သို့မဟုတ် တောင်သူလယ်သမားများအနေဖြင့် ရေရှည်တွင် ထိုကုန်ကျစရိတ်များကို မတတ်နိုင်ကြပေ။ ရလဒ်အနေဖြင့် လူအများစုသည် ရောဂါဝေဒနာ အနည်းငယ်ရှိပါက သည်းခံနေထိုင်ကြပြီး၊ မခံမရပ်နိုင်တော့သည့် အခြေအနေမျိုးရောက်မှသာ ဆေးရုံသို့ သွားရောက်ကြသည်။ မိုးရာသီကာလတွင် သွေးလွန်တုပ်ကွေးရောဂါ ဖြစ်ပွားမှုများပြားလေ့ရှိပြီး၊ ဒေသတွင်း ကျန်းမာရေးစင်တာများမှာလည်း ဝန်ပိနေသည့်အတွက် ရောဂါပျံ့နှံ့မှုကို ထိန်းချုပ်ကာကွယ်ရန်မှာ အလွန်ကြီးမားသော စိန်ခေါ်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။
သို့သော် မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း အားတက်ဖွယ်ရာ တိုးတက်မှုများစွာ ရှိလာခဲ့သည်။ တရုတ်နိုင်ငံသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ "ပေါက်ဖော်" (ဆွေမျိုးသားချင်းကဲ့သို့သော) အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံဖြစ်ပြီး နယ်နိမိတ်ချင်းလည်း ထိစပ်လျက်ရှိသည်။ ယခင်က မန္တလေးမြို့တွင် ဘေးအန္တရာယ်များ ကြုံတွေ့ခဲ့ရစဉ်က တရုတ်ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အဖွဲ့များသည် အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ဘေးလွတ်ရာ ရွှေ့ပြောင်းစခန်းများတွင် ယာယီဆေးခန်းများ ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ပြည်သူများအား အခမဲ့ ဆေးကုသပေးခြင်းနှင့် ဆေးဝါးများ ပေးအပ်ခြင်း၊ ရောဂါပိုးမွှား ကင်းစင်ရေးနှင့် ကူးစက်ရောဂါ ကာကွယ်ရေးနည်းလမ်းများကို သင်ကြားပေးခြင်းတို့ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည့်အပြင်၊ ဒေသခံ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ဝန်ထမ်းများနှင့်အတူ လက်တွဲလုပ်ကိုင်ကာ နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ အတွေ့အကြုံများကိုလည်း မျှဝေပေးခဲ့ကြသည်။
ထို့အပြင် တရုတ်နိုင်ငံမှ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များသည် မန္ မြန်မာနိုင်ငံ၏ ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုစနစ်တွင် တိုးတက်ကောင်းမွန်လာစေရန် နေရာများစွာ ရှိနေပါသေးသည်။ အနာဂတ်တွင် ဆေးရုံသုံးပစ္စည်းကိရိယာများ ပိုမိုကောင်းမွန်လာမည်၊ ရွာတိုင်း၊ မြို့တိုင်း၌ လူတိုင်းလက်လှမ်းမီနိုင်သော ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှု နေရာများ တည်ထောင်လာနိုင်မည်၊ ထို့ပြင် သက်ကြီးရွယ်အိုများနှင့် ကလေးငယ်များအနေဖြင့် ဆေးကုသမှုခံယူရန်အတွက် ဝေးလံသောနေရာများသို့ ခရီးဝေးသွားလာရသည့် ဒုက္ခမျိုးကို ကြုံတွေ့ရတော့မည် မဟုတ်ဟု မျှော်လင့်မိပါသည်။ ထို့အပြင် "ပေါက်ဖော်" ချစ်ကြည်ရင်းနှီးသော အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများအကြား ဤကဲ့သို့သော ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အပြန်အလှန် ဖလှယ်မှုများ ဆက်လက်ရှိနေစေရန်၊ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဆက်လက်ကူညီပံ့ပိုးပေးပြီး အတူတကွ ပိုမိုကောင်းမွန်လာစေရန်လည်း မျှော်လင့်မိပါသည်။
