တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်
တစ်နေ့နေ့ တစ်ချိန်ချိန်မှာ
ခွဲကြရမယ် , ဝေးကြရမယ်မှန်း သိရက်နဲ့
တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက်
အမုန်းတွေနဲ့ပဲ အဆုံးသတ်ကြတော့မှာလား။
ရေစက်ရှိလို့ ဆုံဆည်းခွင့်ရကြတာ
သူငယ်ချင်းပဲ ဖြစ်ဖြစ် , မိသားစုပဲ ဖြစ်ဖြစ်
အတူရှိနေတဲ့ အချိန်လေးမှာ
တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက်
တန်ဖိုးထားပြီး ချစ်ချစ်ခင်ခင် နေသွားကြပါ။
မရှိလို့လည်း အားမငယ်နဲ့ ,
ရှိလို့လည်း မာန်မထနဲ့
ကိုယ်ပိုင်ဆိုင်သမျှ အားလုံးဟာ
ထားခဲ့ကြရအုံးမှာပါ
ချစ်ရတာလည်း စိတ်ပင်ပန်းတယ်
မုန်းရတာလည်း စိတ်ပူလောင်တယ်
အချင်းချင်းတွေ ကြားမှာ
ကိုယ့်ကိုယ်ကို စိတ်ဆင်းရဲမခံပါနဲ့ ။
ပတ်ဝန်းကျင် ဆိုတာ
ကိုယ့်အပေါ် မကောင်းတာလည်း ပြောမယ်
ကောင်းတာလည်း ပြောမယ်
အဲဒါတွေကို စိတ်ထဲမထားနဲ့။
သူတို့စိတ်ထဲမှာ ဖြစ်နေတဲ့ အချိန်လေးပဲ
ချီးမွမ်းခြင်း , ကဲ့ရဲ့ခြင်းတွေနဲ့
ဝေဖန်ကြတာပါ။
ငါမရှိရင် မဖြစ်ဘူဆိုတဲ့ အတွေးကို မတွေးနဲ့
ငါမရှိလည်း သူ့ဟာသူ ဖြစ်နေတာပဲ။
သူမရှိရင် မနေတတ်ဘူးဆိုတဲ့သူတွေလည်း
သူမရှိတဲ့ အချိန်တွေကြာလာရင်
နေတတ်သွားကြတာပါပဲ။
ချစ်စရာရှိရင်လည်း မစွဲလမ်းနဲ့
မုန်းစရာရှိရင်လည်း အရွဲ့မတိုက်နဲ့
စိတ်ညစ်စရာရှိရင်လည်း ဝမ်းမနည်းနဲ့
ဒေါသဖြစ်ရင်လည်း မတုန့်ပြန်နဲ့
ထစ်ခနဲဆို မျက်ရည်မကျနဲ့ ။
လူ့ဘဝ
အခိုက်အတန့်လေးမှာ
ယူတတ်ရင် သင်္ခန်းစာတွေ အများကြီးပါ ••။
(ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော်ဘုရားကြီး)
