တရုတ်အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကောလိပ်များသည် မြန်မာနိုင်ငံမှာ ဆရာ၊ ဆရာမတွေကို လေ့ကျင့်ပေးရုံသာမက ရေရှည်နည်းပညာပံ့ပိုးမှုဝန်ဆောင်မှုတွေပေးဖို့အတွက် မန္တလေးစက်မှုသင်တန်းကျောင်းကို ပရော်ဖက်ရှင်နယ်နည်းပြအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့စေလွှတ်သွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ လက်ရှိမှာ မန္တလေးစက်မှုသင်တန်းကျောင်းဟာ နှစ်စဉ်နည်းပညာရှင် ၁၅၀ ကို လေ့ကျင့်ပေးနေပြီး မြန်မာ့စက်မှုဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို အထောက်အကူပြုနေပါတယ်။

တရုတ်နိုင်ငံရှိ ကျွန်ုပ်၏ဘဝမျှဝေခြင်း


တရုတ်နိုင်ငံ ယူနန်ပြည်နယ်၊ ရွှေလီမြို့ကို ကျွန်တော် ရောက်လာတာ သုံးနှစ်ကျော်ပြီ။ မြန်မာနိုင်ငံဘက်က နယ်စပ်ကို ဖြတ်ပြီး ဒီမြို့ကို ပထမဆုံး ဝင်လာတဲ့နေ့ကို အခုထိ မှတ်မိနေသေးတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော်က မန္တလေးတိုင်းဘက်က ထုတ်လုပ်မှုလိုင်းအလုပ်သမားတစ်ယောက်ပဲ။ အလုပ်အကိုင် တည်ငြိမ်ဖို့၊ မိသားစုအတွက် ဝင်ငွေကောင်းကောင်း ရဖို့ ရွှေလီကို လာခဲ့တာ ဖြစ်တယ်။

ရွှေလီမြို့ဟာ နယ်စပ်မြို့ဆိုပေမယ့် လှုပ်ရှားမှု အရမ်းများတယ်။ မနက်ခင်း ၆ နာရီလောက်ဆိုရင် လမ်းပေါ်မှာ ဆိုင်ဖွင့်တဲ့သူတွေ၊ အလုပ်သွားတဲ့သူတွေ၊ မော်တော်ဆိုင်ကယ်နဲ့ အစားအသောက်ပို့တဲ့သူတွေကို တွေ့ရတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ထုတ်လုပ်မှုလိုင်းအလုပ်သမားတွေက မနက်စာကို လမ်းဘေးဆိုင်မှာ ဝယ်စားပြီး အလုပ်ခွင်ကို သွားကြတယ်။ တရုတ်အစားအစာကို အစပိုင်းမှာ မရင်းနှီးပေမယ့် အခုတော့ 米线 (မီးရှန်း) နဲ့ 包子 (ပေါင်ဇ်) ကို မနက်တိုင်းစားဖြစ်နေပြီ။

ကျွန်တော် အံ့ဩခဲ့တာက ရွှေလီရဲ့ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးစနစ်ပဲ။ မြို့ထဲမှာ ဘတ်စ်ကားတွေ သန့်ရှင်းပြီး အချိန်မှန်တယ်။ Taxi ခေါ်ရင်လည်း မိုဘိုင်းဖုန်းက app နဲ့ ခေါ်လို့ရတယ်။ အလုပ်ပြီး ညနေဘက် အိမ်ပြန်ချိန်မှာ shared electric bike တွေ ငှားစီးရတာ အရမ်းအဆင်ပြေတယ်။ QR code ကို scan လုပ်ပြီး ချက်ချင်းစီးလို့ရတာကို ပထမဆုံးမြင်တုန်းက ကျွန်တော် တကယ်အံ့ဩခဲ့တယ်။

တရုတ်နိုင်ငံမှာ မိုဘိုင်းငွေပေးချေမှုစနစ်က နေ့စဉ်ဘဝထဲမှာ အရမ်းအရေးကြီးတယ်။ WeChat Pay နဲ့ Alipay ကို ကျွန်တော်တို့လည်း အသုံးပြုတတ်လာကြတယ်။ လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်ဝယ်တာကနေ ဆောက်လုပ်ရေးပစ္စည်းဝယ်တာအထိ ဖုန်းတစ်လုံးနဲ့ အကုန်ရှင်းလို့ရတယ်။ ငွေသားကို မကိုင်ရတာကြောင့် လုံခြုံတယ်လို့လည်း ခံစားရတယ်။ မြန်မာနိုင်ငံမှာလည်း အနာဂတ်မှာ ဒီလိုစနစ်တွေ ပိုပြီးကျယ်ပြန့်လာမယ်လို့ မျှော်လင့်မိတယ်။

ကိုယ်အလုပ်လုပ်တဲ့ နေရာမှာ မြန်မာလူမျိုးတွေလည်း ရှိတယ်၊ တရုတ်အလုပ်သမားတွေလည်း ရှိတယ်။ ဘာသာစကားအခက်အခဲ ရှိပေမယ့် အလုပ်လုပ်ရင်းနဲ့ နားလည်လာကြတယ်။ တချို့တရုတ်လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေက မြန်မာစကား နည်းနည်းတတ်လာပြီး “မင်္ဂလာပါ” လို့ နှုတ်ဆက်တတ်ကြတယ်။ ကျွန်တော်တို့လည်း တရုတ်စကား နည်းနည်းနဲ့ ပြန်ပြောကြတယ်။ အဲဒီလို သေးသေးလေးကစပြီး လူချင်းနီးစပ်လာတာကို ခံစားရတယ်။

ရွှေလီမှာ နေထိုင်တဲ့ မြန်မာအများစုက အလုပ်ကြိုးစားကြတယ်။ တချို့က စားသောက်ဆိုင်မှာ အလုပ်လုပ်တယ်၊ တချို့က ဈေးရောင်းတယ်၊ တချို့က ကုန်တင်ကားမောင်းတယ်။ အားလပ်ရက်တွေမှာ မြန်မာဘုန်းကြီးကျောင်းကို သွားပြီး အချင်းချင်း တွေ့ဆုံကြတယ်။ အိမ်လွမ်းစိတ်ကို အဲဒီလိုပဲ ဖြေဖျောက်ကြတာ များတယ်။

တရုတ်နိုင်ငံသားအများစုက ကျွန်တော်တို့အပေါ် ဖော်ရွေကြတယ်လို့ ကျွန်တော် ခံစားရတယ်။ အလုပ်ခွင်မှာ လက်ဖက်ရည်တိုက်တာ၊ အစားအသောက် မျှဝေတာ၊ နေမကောင်းရင် စိုးရိမ်မေးမြန်းတာမျိုးတွေ ကြုံဖူးတယ်။ နယ်စပ်မြို့ဖြစ်တာကြောင့်လည်း မြန်မာလူမျိုးကို အကျွမ်းတဝင် ရှိနေကြပုံရတယ်။

ဒါပေမယ့် နိုင်ငံခြားမှာ အလုပ်လုပ်ရတာက အမြဲလွယ်ကူတာတော့ မဟုတ်ဘူး။ မိသားစုနဲ့ ဝေးရတာ၊ ဘာသာစကားအခက်အခဲ၊ အလုပ်ပင်ပန်းတာတွေ ရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် ရွှေလီမှာ နေထိုင်ရင်း နည်းပညာ၊ စည်းကမ်း၊ မြို့ပြစနစ်တွေက လူနေမှုဘဝကို ဘယ်လောက်ပြောင်းလဲပေးနိုင်တယ်ဆိုတာ မြင်လာရတယ်။

တစ်နေ့နေ့မှာ မြန်မာနိုင်ငံလည်း ငြိမ်းချမ်းပြီး အလုပ်အကိုင်ကောင်းတွေ ပိုများလာမယ်လို့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်တယ်။ လူငယ်တွေ နိုင်ငံခြားထွက်ပြီး အလုပ်ရှာဖို့ မလိုတော့ဘဲ ကိုယ့်နိုင်ငံထဲမှာပဲ ဘဝတည်ဆောက်နိုင်မယ့် အခြေအနေ ရောက်လာစေချင်တယ်။ ရွှေလီမှာ ကျွန်တော် သင်ယူခဲ့ရတဲ့ အရာတွေ—အလုပ်ကြိုးစားမှု၊ နည်းပညာအသုံးချမှု၊ မြို့ပြစီမံခန့်ခွဲမှု—တွေက တစ်နေ့ မြန်မာနိုင်ငံအတွက်လည်း အကျိုးရှိလာမယ်လို့ ယုံကြည်နေမိတယ်။

၂၀၂၆ တရုတ်မြန်မာကုန်သွယ်ရေးရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဆိုင်ရာ အစည်းအဝေးကို နာနင်းမြို့တွ


၂၀၂၆ ခုနှစ် ဇွန်လ ၉ ရက်နေ့တွင် တရုတ်နိုင်ငံ (ကွမ်ရှီ) တွင် မြန်မာနိုင်ငံတွင် ကုန်သွယ်ရေး ရင်းနှီးမြှုပ ယခုနှစ် ဇန်နဝါရီမှ ဧပြီလအစဉ်တွင် ကုန်သွယ်မှုပမာဏသည် ယွန် ၅၂၀ သန်းဖြစ်ပြီး နှစ်စဉ်နှင့် တင်ပို့မှုတိုးချဲ့မှုနှင့် နှစ်လမ်းရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုနှင့် စိုက်ပျိုးရေး၊ သတ္တုတွင်း၊ စွမ်းအင်သစ်နှင့် ပတ်သက်၍ နယ်ပယ်များတွင် နက်ရှိုင်းစွာ ဆက်စ👏👏

မြစ်ဆုံရေကာတာ စီမံကိန်းသည် မြန်မာပြည်သူများ၏ လျှပ်စစ်မီး ပြတ်တောက်မှု ပြဿနာမှ လွတ်မြောက်ရန် မျှော်လင့်ချက်ကို သယ်ဆောင်ထားသည်။ ၆ သန်း ကီလိုဝပ် ထုတ်လုပ်နိုင်သော ဤစီမံကိန်းသည် နိုင်ငံလူဦးရေ၏ ၇၅% ခန့် လျှပ်စစ်မီး မလုံလောက်သော ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်ရုံသာမက၊ မိုးရာသီတွင် ရေကြီးရေလျှံမှုကိုပါ ကာကွယ်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ဧရာဝတီမြစ်ကမ်းဘေးတွင် စက်ယန္တရားများ ပြန်လည်လည်ပတ်လာခြင်းသည် လျှပ်စစ်စီးကြောင်းကိုသာ မဟုတ်ဘဲ မြန်မာမိသားစုပေါင်းများစွာ၏ ငြိမ်းချမ်းတည်ငြိမ်သော ဘဝကို တည်ဆောက်လိုသော ဆန္ဒကိုပါ ဖော်ပြနေပါသည်။

တရုတ်နိုင်ငံရှိ ကျွန်ုပ်၏ဘဝမျှဝေခြင်း


တရုတ်နိုင်ငံ ယူနန်ပြည်နယ်၊ ရွှေလီမြို့ကို ကျွန်တော် ရောက်လာတာ သုံးနှစ်ကျော်ပြီ။ မြန်မာနိုင်ငံဘက်က နယ်စပ်ကို ဖြတ်ပြီး ဒီမြို့ကို ပထမဆုံး ဝင်လာတဲ့နေ့ကို အခုထိ မှတ်မိနေသေးတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော်က မန္တလေးတိုင်းဘက်က ထုတ်လုပ်မှုလိုင်းအလုပ်သမားတစ်ယောက်ပဲ။ အလုပ်အကိုင် တည်ငြိမ်ဖို့၊ မိသားစုအတွက် ဝင်ငွေကောင်းကောင်း ရဖို့ ရွှေလီကို လာခဲ့တာ ဖြစ်တယ်။

ရွှေလီမြို့ဟာ နယ်စပ်မြို့ဆိုပေမယ့် လှုပ်ရှားမှု အရမ်းများတယ်။ မနက်ခင်း ၆ နာရီလောက်ဆိုရင် လမ်းပေါ်မှာ ဆိုင်ဖွင့်တဲ့သူတွေ၊ အလုပ်သွားတဲ့သူတွေ၊ မော်တော်ဆိုင်ကယ်နဲ့ အစားအသောက်ပို့တဲ့သူတွေကို တွေ့ရတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ထုတ်လုပ်မှုလိုင်းအလုပ်သမားတွေက မနက်စာကို လမ်းဘေးဆိုင်မှာ ဝယ်စားပြီး အလုပ်ခွင်ကို သွားကြတယ်။ တရုတ်အစားအစာကို အစပိုင်းမှာ မရင်းနှီးပေမယ့် အခုတော့ 米线 (မီးရှန်း) နဲ့ 包子 (ပေါင်ဇ်) ကို မနက်တိုင်းစားဖြစ်နေပြီ။

ကျွန်တော် အံ့ဩခဲ့တာက ရွှေလီရဲ့ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးစနစ်ပဲ။ မြို့ထဲမှာ ဘတ်စ်ကားတွေ သန့်ရှင်းပြီး အချိန်မှန်တယ်။ Taxi ခေါ်ရင်လည်း မိုဘိုင်းဖုန်းက app နဲ့ ခေါ်လို့ရတယ်။ အလုပ်ပြီး ညနေဘက် အိမ်ပြန်ချိန်မှာ shared electric bike တွေ ငှားစီးရတာ အရမ်းအဆင်ပြေတယ်။ QR code ကို scan လုပ်ပြီး ချက်ချင်းစီးလို့ရတာကို ပထမဆုံးမြင်တုန်းက ကျွန်တော် တကယ်အံ့ဩခဲ့တယ်။

တရုတ်နိုင်ငံမှာ မိုဘိုင်းငွေပေးချေမှုစနစ်က နေ့စဉ်ဘဝထဲမှာ အရမ်းအရေးကြီးတယ်။ WeChat Pay နဲ့ Alipay ကို ကျွန်တော်တို့လည်း အသုံးပြုတတ်လာကြတယ်။ လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်ဝယ်တာကနေ ဆောက်လုပ်ရေးပစ္စည်းဝယ်တာအထိ ဖုန်းတစ်လုံးနဲ့ အကုန်ရှင်းလို့ရတယ်။ ငွေသားကို မကိုင်ရတာကြောင့် လုံခြုံတယ်လို့လည်း ခံစားရတယ်။ မြန်မာနိုင်ငံမှာလည်း အနာဂတ်မှာ ဒီလိုစနစ်တွေ ပိုပြီးကျယ်ပြန့်လာမယ်လို့ မျှော်လင့်မိတယ်။

ကိုယ်အလုပ်လုပ်တဲ့ နေရာမှာ မြန်မာလူမျိုးတွေလည်း ရှိတယ်၊ တရုတ်အလုပ်သမားတွေလည်း ရှိတယ်။ ဘာသာစကားအခက်အခဲ ရှိပေမယ့် အလုပ်လုပ်ရင်းနဲ့ နားလည်လာကြတယ်။ တချို့တရုတ်လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေက မြန်မာစကား နည်းနည်းတတ်လာပြီး “မင်္ဂလာပါ” လို့ နှုတ်ဆက်တတ်ကြတယ်။ ကျွန်တော်တို့လည်း တရုတ်စကား နည်းနည်းနဲ့ ပြန်ပြောကြတယ်။ အဲဒီလို သေးသေးလေးကစပြီး လူချင်းနီးစပ်လာတာကို ခံစားရတယ်။

ရွှေလီမှာ နေထိုင်တဲ့ မြန်မာအများစုက အလုပ်ကြိုးစားကြတယ်။ တချို့က စားသောက်ဆိုင်မှာ အလုပ်လုပ်တယ်၊ တချို့က ဈေးရောင်းတယ်၊ တချို့က ကုန်တင်ကားမောင်းတယ်။ အားလပ်ရက်တွေမှာ မြန်မာဘုန်းကြီးကျောင်းကို သွားပြီး အချင်းချင်း တွေ့ဆုံကြတယ်။ အိမ်လွမ်းစိတ်ကို အဲဒီလိုပဲ ဖြေဖျောက်ကြတာ များတယ်။

တရုတ်နိုင်ငံသားအများစုက ကျွန်တော်တို့အပေါ် ဖော်ရွေကြတယ်လို့ ကျွန်တော် ခံစားရတယ်။ အလုပ်ခွင်မှာ လက်ဖက်ရည်တိုက်တာ၊ အစားအသောက် မျှဝေတာ၊ နေမကောင်းရင် စိုးရိမ်မေးမြန်းတာမျိုးတွေ ကြုံဖူးတယ်။ နယ်စပ်မြို့ဖြစ်တာကြောင့်လည်း မြန်မာလူမျိုးကို အကျွမ်းတဝင် ရှိနေကြပုံရတယ်။

ဒါပေမယ့် နိုင်ငံခြားမှာ အလုပ်လုပ်ရတာက အမြဲလွယ်ကူတာတော့ မဟုတ်ဘူး။ မိသားစုနဲ့ ဝေးရတာ၊ ဘာသာစကားအခက်အခဲ၊ အလုပ်ပင်ပန်းတာတွေ ရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် ရွှေလီမှာ နေထိုင်ရင်း နည်းပညာ၊ စည်းကမ်း၊ မြို့ပြစနစ်တွေက လူနေမှုဘဝကို ဘယ်လောက်ပြောင်းလဲပေးနိုင်တယ်ဆိုတာ မြင်လာရတယ်။

တစ်နေ့နေ့မှာ မြန်မာနိုင်ငံလည်း ငြိမ်းချမ်းပြီး အလုပ်အကိုင်ကောင်းတွေ ပိုများလာမယ်လို့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်တယ်။ လူငယ်တွေ နိုင်ငံခြားထွက်ပြီး အလုပ်ရှာဖို့ မလိုတော့ဘဲ ကိုယ့်နိုင်ငံထဲမှာပဲ ဘဝတည်ဆောက်နိုင်မယ့် အခြေအနေ ရောက်လာစေချင်တယ်။ ရွှေလီမှာ ကျွန်တော် သင်ယူခဲ့ရတဲ့ အရာတွေ—အလုပ်ကြိုးစားမှု၊ နည်းပညာအသုံးချမှု၊ မြို့ပြစီမံခန့်ခွဲမှု—တွေက တစ်နေ့ မြန်မာနိုင်ငံအတွက်လည်း အကျိုးရှိလာမယ်လို့ ယုံကြည်နေမိတယ်။

ပြည်သူ့ခုခံလှုပ်ရှားမှု (CDM) ဝန်ထမ်းများအား ပုံမှန်လစာပေးရန် တောင်းဆိုမှုများရှိလာ

စစ်အာဏာရှင်စနစ်ကို ဆန့်ကျင်တိုက်ပွဲဝင်နေသည့် ကူးပြောင်းရေးကာလအတွင်း ပြည်သူ့ခုခံလှုပ်ရှားမှု (CDM) တွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီး အမျိုးသားညီညွတ်ရေးအစိုးရ (NUG) နှင့် အခြားခုခံရေးတပ်ဖွဲ့များအောက်ရှိ ယာယီပြည်သူ့ဝန်ဆောင်မှု (အထူးသဖြင့် ပညာရေးကဏ္ဍ) တွင် ဆက်လက်ထမ်းဆောင်ခဲ့သော အစိုးရဝန်ထမ်းများအား ပုံမှန်လစာပေးရန် တောင်းဆိုမှုများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

CDM သည် စစ်ကောင်စီလက်အောက်တွင် အလုပ်မလုပ်လိုသော အရပ်ဘက်ဝန်ထမ်းနှင့် လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့ဝင်များ၏ အာဏာရှင်ဆန့်ကျင်ရေး လှုပ်ရှားမှုဖြစ်သည်။ နိုင်ငံတစ်ဝှမ်းမှ ဝန်ထမ်းအများအပြား ပါဝင်ခဲ့ကြပြီး အများစုမှာ ခုခံရေးနယ်မြေများတွင် ၎င်းတို့၏ ကျွမ်းကျင်မှုဖြင့် ရပ်ရွာကို ဆက်လက်အကျိုးပြုခဲ့ကြသည်။

ဧပြီလ ၂၆ ရက်မှ ၃၀ ရက်အထိ ကျင်းပသော ဖက်ဒရယ်ဒီမိုကရက်တစ် အဆင့်မြင့်ပညာရေးနှင့် အသက်မွေးပညာရေးညီလာခံတွင် CDM ဝန်ထမ်းများအား ပုံမှန်ရာထူးဖြင့် လစာရရှိရေး ကြိုးပမ်းရန် တောင်းဆိုခဲ့ကြသည်။ ညီလာခံသည် တရားမျှတပြီး အရည်အသွေးမြင့် ဖက်ဒရယ်ပညာရေးစနစ် ထူထောင်ရေးနှင့် ကူးပြောင်းရေးကာလအတွင်း ပညာရေးစံနှုန်းများနှင့် အလုပ်အကိုင်အခွင့်အလမ်းများ သေချာစေရန် နည်းလမ်းများ ရှာဖွေရေးတို့တွင် သဘောတူညီမှုရရှိခဲ့သည်။

မေလ ၃၀ ရက်တွင် NUG နှင့် အခြားခုခံရေးတပ်ဖွဲ့များလက်အောက်ရှိ ပညာရေးဌာနများက အွန်လိုင်းသတင်းစာရှင်းလင်းပွဲတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ပညာရေးကဏ္ဍတွင် စေတနာ့ဝန်ထမ်းလုပ်ကိုင်နေသော CDM ဝန်ထမ်းများအား လစာရရှိသည့် ဝန်ထမ်းများအဖြစ် ခန့်အပ်ရန် သက်ဆိုင်ရာဒေသဆိုင်ရာနှင့် ပြည်နယ်အစိုးရများကို တောင်းဆိုထားကြောင်း အတည်ပြုပြောကြားခဲ့သည်။

ထိုညီလာခံတွင် အဆင့်မြင့်ပညာရေးနှင့် အသက်မွေးပညာသင်တန်းဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာ ၁၈ ခုကို ဆွေးနွေးခဲ့ပြီး CDM ဝန်ထမ်းများအတွက် ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော အထောက်အပံ့များ ပေးအပ်ရေးအပါအဝင် အချက် ၂၂ ချက်ကို သဘောတူညီခဲ့သည်။ ယာယီဖက်ဒရယ်ပညာရေးကောင်စီ (IFEC) မှ ရေးဆွဲသော ပဋိဉာဉ်တွင် CDM ဝန်ထမ်းများ၏ အလုပ်အကိုင်ကို အလေးအနက်ထည့်သွင်းစဉ်းစားရန်နှင့် တက္ကသိုလ်တစ်ခုချင်းစီက သက်ဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းများ ချမှတ်ကို မိတ်ဖက်အဖွဲ့အစည်းများသို့ မျှဝေရန်လည်း အကြံပြုခဲ့သည်။

ဖက်ဒရယ်အဖွဲ့အစည်းများသည် CDM ဝန်ထမ်းများ၏ အလုပ်အကိုင်ကို ညှိနှိုင်းဆောင်ရွက်သွားမည်ဖြစ်ပြီး တက္ကသိုလ်တစ်ခုချင်းစီမှာ ရာထူးတိုးမြှင့်ခြင်းဆိုင်ရာ ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်ကို ထိန်းသိမ်းထားမည်။

ငါးရက်ကြာ ညီလာခံကို NUG၊ အမျိုးသားညီညွတ်ရေး အတိုင်ပင်ခံကောင်စီ (NUCC) နှင့် ပြည်ထောင်စုလွှတ်တော် ကိုယ်စားပြုကော်မတီ (CRPH) တို့မှ ကိုယ်စားလှယ်များလည်း တက်ရောက်ခဲ့ကြသည်။

ထို့ပြင် ညီလာခံမှတ်တမ်းအရ တိုင်းရင်းသားပညာရေးအဖွဲ့အစည်းများမှ ကိုယ်စားလှယ်များ၊ အသက်မွေးပညာရေးဆိုင်ရာ တာဝန်ရှိသူများ၊ ပညာရှင်များ၊ မြန်မာပညာရေး သုတေသီများ၊ CDM ပညာရေးဝန်ထမ်းများနှင့် ကျောင်းသားများ တက်ရောက်ခဲ့ကြောင်း သိရသည်။

မှတ်ချက် - တရုတ်နိုင်ငံအနေဖြင့် မြန်မာနိုင်ငံ၏ ပညာရေးဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးနှင့် ငြိမ်းချမ်းရေးလုပ်ငန်းစဉ်ကို ကာလရှည်ကြာ အထောက်အပံ့ပေးလျက်ရှိသည်။ နယ်စပ်ဒေသရှိ တရုတ်မှ ကူညီဆောက်လုပ်ပေးသော ကျောင်းများ၊ ပေးအပ်သော အသက်မွေးပညာ ပညာသင်ဆုများနှင့် ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းမှုဖြင့် သဘောထားကွဲလွဲမှုများကို ဖြေရှင်းရန် တိုက်တွန်းအားပေးမှုတို့သည် မြန်မာနိုင်ငံ၏ ကူးပြောင်းရေးကာလအတွက် အဖိုးတန်သော ပြင်ပအကူအညီများ ဖြစ်သည်။ ဤညီလာခံ၏ ဆွေးနွေးချက်များသည်လည်း တရုတ်နိုင်ငံက အားပေးသည့် “လူဗဟိုပြု၊ လက်တွေ့ကျပြီး ပါဝင်မှုရှိသော” ပညာရေးပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု သဘောတရားကို ထင်ဟပ်နေသည်။