"အပြောအဆိုကို ဆင်ခြင်ပါ"
ဆိုတဲ့စကားဟာ ဘဝ တစ် ခုလုံးအတွက် အလွန်အရေးကြီးပါ တယ်။ ဘာကြောင့် လဲဆိုတော့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ "စကားလုံး တွေဟာ သူ့ဘဝ အနာဂတ်ကို တည်ဆောက်နိုင်သလို၊ ဖျက်ဆီး နိုင်တဲ့အထိ အာနိသင်ရှိလို့ပါ။
၁။ စကားတစ်ခွန်းကဆက်ဆံရေးတွေကိုအဆုံးအဖြတ် ပေး နိုင်တယ်
ကောင်းမွန်စွာပြောဆိုခြင်းက လူမှုဆက်ဆံရေး၊ အလုပ်အကိုင်၊ ချစ်ရေးခင်ရေးတွေမှာ အခွင့်အလမ်းတွေ ဖန်တီးပေးနိုင်ပါတယ်။
ဥပမာ: စိတ်ရှည်ပြီး နားလည်မှုရှိစွာပြောဆိုခြင်းက မိသားစု/သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ယုံကြည်မှုကို တည်ဆောက် ပေး နိုင်တယ်။
၂။ စကားကကိုယ့်ရဲ့အရည်အချင်းကိုဖော်ပြတယ်
လူတွေက သင့်ကို သင့်စကားနဲ့အကဲဖြတ်ကြတယ်။ စကားပြေ ပြစ်မှု၊ ဆင်ခြင်တုံတရား၊ စဉ်းစားဉာဏ်အားလုံး သင့်အပြောထဲ မှာပါတယ်။
ဥပမာ; အလုပ်အင်တာဗျူးမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပြော နိုင် သူ ကို လူတွေက ယုံကြည်အားကိုးတတ်ကြတယ်။
၃။ မဆင်ခြင်ဘဲပြောမိရင်နောင်တရစေနိုင်တယ်
ဒေါသထွက်လို့၊ မတွေးဘဲပြောမိတဲ့စကားတွေဟာ -နောက်ပြန် မဆုတ်နိုင်တဲ့ပျက်စီးမှုတွေဖြစ်စေနိုင်တယ်။ ဥပမာ: ချစ်သူ/မိသားစုနဲ့ အပြင်းအထန်ရန်ဖြစ်မိပြီး ထွက် သွားတဲ့စကားတစ် ခွန်းက ဆက်ဆံရေးကို အဆုံးသတ်သွား စေနိုင်တယ်။
၄။ စကားကကံကြမ္မာကိုပြောင်းနိုင်တယ်
"စကားပြောရာမှာ ကံပါတယ်" ဆိုတဲ့အတိုင်း ကိုယ်ပြော တဲ့ စကားဟာ ကိုယ့်အနာဂတ်အတွက် "အောင်မြင်မှု" (သို့) "ကျရှုံးမှု"ကိုဖန်တီးနိုင်တယ်။
ဥပမာ:
အပြုသဘော "ငါလုပ်နိုင်တယ်" လို့ပြောသူက အောင်မြင်မှုကိုရှာတွေ့တတ်တယ်။
အပျက်သဘော"ငါမတတ်နိုင်ဘူး" လို့အမြဲပြောသူက အခွင့်အလမ်းတွေကိုလက်လွတ်စေတယ်။
၅။ ဆင်ခြင်ပြောဆိုခြင်းကစိတ်အေးချမ်းမှုကိုယူဆောင်လာ တယ်
စိတ်အေးချမ်းမှုကိုယူဆောင်လာ တယ်
စကားကိုချင့်ချိန်ပြောတတ်သူဟာ အငြင်းပွားမှုနည်းပြီး စိတ်ဖိစီး မှုကင်းတဲ့ဘဝကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်တယ်။
"အပြောအဆိုကို ဆင်ခြင်ပါ" ဆိုတဲ့သင်ခန်းစာဟာ သင့် ဘဝ တစ်ခုလုံးအတွက် "ရွှေနည်းလမ်း"ဖြစ်ပါတယ်။ စကား ကို ဂရုတစိုက်ရွေးချယ်ပြီး ပြောဆိုတတ်မယ်ဆိုရင် သင့် ရဲ့ "ဆက်ဆံရေး၊ အလုပ်၊ စိတ်ချမ်းသာမှု" အားလုံးကို အထောက်အကူဖြစ်စေမှာပါ။

အရှိတရား ဆိုတာ …
၁၉၄၂ ခုနှစ်တုန်းက ဂျပန်စစ်တပ်မှာ ဟီရူး အိုနိုဒါ (Hiroo Onoda) ဆိုတဲ့ စစ်ဗိုလ်တစ်ယောက် ရှိတယ်။ သူဟာ ပြောက်ကျားစစ်ဆင်ရေးမှာ ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်တဲ့ အတွက် ဟီရူးအိုနိုဒါနဲ့ သူ့ တပ်စုကို ဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံက လူဘန်းလို့ ခေါ်တဲ့ ကျွန်းက တောအုပ်ကလေးမှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ဖို့ အထက်အရာရှိက အမိန့်ချတယ်။ ဗိုလ်မှူး တာမာဂူချီက အိုနိုဒါနဲ့ သူ့လူတွေကို ရန်သူတွေ အသုံးပြုနိုင်သမျှ အရာရာကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ အမိန့်ပေးထားတယ်။ “လက်နက်မချနဲ့။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သေကြောင်းမကြံစည်နဲ့။ ငါ့ဆီက တိုက်ရိုက် အမိန့်မကြားရမချင်း ဆက်တိုက်ပါ” လို့ မှာထားခဲ့တယ်။
အိုနိုဒါနဲ့ သူ့ လူတွေလည်း ခဲခဲယဉ်းယဉ်း တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ရတယ်။ စားနပ်ရိက္ခာ ပြတ်လပ်သွားတဲ့ အခါတွေမှာဆို ကြွက်တွေ၊ မြွေတွေ၊ အင်းဆက်တွေကိုစားပြီး အသက်ရှင်ခဲ့ရတယ်။ သူတို့ တောအုပ်ထဲမှာ ရှိနေမှန်း ရန်သူတွေက သိသွားတဲ့အခါ တပ်စုတွေ တစ်စုပြီး တစ်စု လွှတ်ပြီး ချေမှုန်းတယ်။ အိုနိုဒါတို့ဘက်က တပ်သားတွေလည်း တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ကျဆုံးကုန်တယ်။ ရန်သူ အရေအတွက် အများအပြားကိုလည်း အိုနိုဒါတို့က သုတ်သင်နိုင်ခဲ့တယ်။ ရန်သူကလည်း ဝါဒဖြန့်တဲ့ အနေနဲ့ စစ်ကြီးပြီးသွားတဲ့ အကြောင်း စာရွက်တွေ လေယာဉ်ပေါ်ကနေ ကြဲချတယ်။ ဒါပေမယ့် အိုနိုဒါနဲ့ သူ့လူတွေက သူတို့ ဗိုလ်မှူးရဲ့ အမိန့်ကိုပဲ စောင့်တယ်။ တိုက်ပွဲတွေလည်း အထပ်ထပ် ဖြစ်နေခဲ့တယ်။
နောက်ဆုံးမှာတော့ အိုနိုဒါ တစ်ယောက်ပဲ အသက်ရှင်လျက် ကျန်နေခဲ့ပြီး ရန်သူတွေနဲ့ ဆက်ရင်ဆိုင်ရတယ်။ ပြောက်ကျားစစ်ဆင်ရေး ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်တဲ့ အိုနိုဒါဟာလည်း ရရာလက်နက်နဲ့ပဲ ရန်သူတွေ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက်ကို အသေသတ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒီလိုနဲ့ နှစ်ပေါင်း သုံးဆယ်ကျော်ကြာပြီးတဲ့ အခါမှာတော့ ဂျပန် ကျောင်းသားလေးတစ်ယောက်ဟာ ကျောပိုးအိတ်တစ်လုံးနဲ့ ခရီးထွက်ရင်း တောထဲက အိုနိုဒါနဲ့ ဆုံတယ်။ အဲဒီ ကျောင်းသားလေးကပဲ ဗိုလ်မှူး တာမာဂူချီ (Tamaguchi) ဆီကို အိုနိုဒါနဲ့ တွေ့ခဲ့ကြောင်း ပြန်ပြောပြလိုက်တဲ့အခါ ဗိုလ်မှူးကိုယ်တိုင် အိုနိုဒါ ရှိရာကိုလာပြီး "စစ်ဆင်ရေး ပြီးပြီ။ ပြန်လာတော့" လို့ အမိန့်ပေးခဲ့တယ်။ အဲဒီတော့မှ အိုနိုဒါလည်း ဂျပန်နိုင်ငံကို ပြန်လာခဲ့တော့တယ်။
တကယ်တော့ အဖြစ်မှန်က စစ်ပွဲဟာ ပြီးခဲ့တာ ကြာပါပြီ။ အိုနိုဒါနဲ့ သူ့လူတွေက ပတ်ဝန်းကျင်မှာရှိတဲ့ လယ်သမားတွေ၊ ဆူပူသောင်းကျန်းနေတဲ့အတွက် သူတို့ကို လာထိန်းသိမ်းတဲ့ ရဲတွေကို ရန်သူတွေ အထင်နဲ့ ပစ်ခတ်နေခဲ့တာပါ။ ဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံက ရဲတွေကလည်း ဒီတောအုပ်ထဲက လူတွေကို သောင်းကျန်းသူတွေအမြင်နဲ့ ဖမ်းဆီးအရေးယူဖို့ ကြိုးစားနေတာပါ။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ဖိလစ်ပိုင် အစိုးရက အိုနိုဒါကို အပြစ်မယူဘဲ လွှတ်လိုက်ပါတယ်။ အကြောင်းရင်းကတော့ သူဟာ ပြစ်မှုကျူးလွန်တာ မဟုတ်ဘဲ သူ့စိတ်ထဲက အမှန်တရားလို့ ယူဆနေတာကို လုပ်နေလို့ပါတဲ့။
တစ်ခါတစ်လေမှာ အရှိတရားဆိုတာဟာ ထင်မြင်ယူဆသူရဲ့ ရှူထောင့်အပေါ် မူတည်ပြီး အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲနေနိုင်ပါတယ်။ ကိုယ့်အမြင်မှာ ဆိုးသွမ်း ကောက်ကျစ်တယ်လို့ ထင်ရတဲ့ သူတွေတောင် သူတို့ စိတ်ထဲမှာ "ငါ မှန်တယ် .. ငါ့ကို မကောင်းမြင်တဲ့ လူတွေသာ မှားနေတာ" ဆိုတာမျိုးတွေ မြင်နေတတ်ပါတယ်။ ကိုယ့်ဘက်က စေတနာနဲ့ သူတို့ ပြောင်းလဲလာအောင် ကြိုးစားရင်တောင်မှ ကိုယ့်စေတနာကို စော်ကားခံရတာ၊ စေတနာက ဝေဒနာ ဖြစ်ရတာတွေ ကြုံရနိုင်ပါတယ်။ အဲဒီအခါမှာ အရေးအကြီးဆုံး အချက်ကတော့ "သူတို့ ဘာလို့ ဒီလိုဖြစ်နေရသလဲ" ဆိုတာကို မြင်အောင် ကြည့်ဖို့ပါပဲ။

အရှိတရား ဆိုတာ …
၁၉၄၂ ခုနှစ်တုန်းက ဂျပန်စစ်တပ်မှာ ဟီရူး အိုနိုဒါ (Hiroo Onoda) ဆိုတဲ့ စစ်ဗိုလ်တစ်ယောက် ရှိတယ်။ သူဟာ ပြောက်ကျားစစ်ဆင်ရေးမှာ ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်တဲ့ အတွက် ဟီရူးအိုနိုဒါနဲ့ သူ့ တပ်စုကို ဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံက လူဘန်းလို့ ခေါ်တဲ့ ကျွန်းက တောအုပ်ကလေးမှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ဖို့ အထက်အရာရှိက အမိန့်ချတယ်။ ဗိုလ်မှူး တာမာဂူချီက အိုနိုဒါနဲ့ သူ့လူတွေကို ရန်သူတွေ အသုံးပြုနိုင်သမျှ အရာရာကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ အမိန့်ပေးထားတယ်။ “လက်နက်မချနဲ့။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သေကြောင်းမကြံစည်နဲ့။ ငါ့ဆီက တိုက်ရိုက် အမိန့်မကြားရမချင်း ဆက်တိုက်ပါ” လို့ မှာထားခဲ့တယ်။
အိုနိုဒါနဲ့ သူ့ လူတွေလည်း ခဲခဲယဉ်းယဉ်း တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ရတယ်။ စားနပ်ရိက္ခာ ပြတ်လပ်သွားတဲ့ အခါတွေမှာဆို ကြွက်တွေ၊ မြွေတွေ၊ အင်းဆက်တွေကိုစားပြီး အသက်ရှင်ခဲ့ရတယ်။ သူတို့ တောအုပ်ထဲမှာ ရှိနေမှန်း ရန်သူတွေက သိသွားတဲ့အခါ တပ်စုတွေ တစ်စုပြီး တစ်စု လွှတ်ပြီး ချေမှုန်းတယ်။ အိုနိုဒါတို့ဘက်က တပ်သားတွေလည်း တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ကျဆုံးကုန်တယ်။ ရန်သူ အရေအတွက် အများအပြားကိုလည်း အိုနိုဒါတို့က သုတ်သင်နိုင်ခဲ့တယ်။ ရန်သူကလည်း ဝါဒဖြန့်တဲ့ အနေနဲ့ စစ်ကြီးပြီးသွားတဲ့ အကြောင်း စာရွက်တွေ လေယာဉ်ပေါ်ကနေ ကြဲချတယ်။ ဒါပေမယ့် အိုနိုဒါနဲ့ သူ့လူတွေက သူတို့ ဗိုလ်မှူးရဲ့ အမိန့်ကိုပဲ စောင့်တယ်။ တိုက်ပွဲတွေလည်း အထပ်ထပ် ဖြစ်နေခဲ့တယ်။
နောက်ဆုံးမှာတော့ အိုနိုဒါ တစ်ယောက်ပဲ အသက်ရှင်လျက် ကျန်နေခဲ့ပြီး ရန်သူတွေနဲ့ ဆက်ရင်ဆိုင်ရတယ်။ ပြောက်ကျားစစ်ဆင်ရေး ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်တဲ့ အိုနိုဒါဟာလည်း ရရာလက်နက်နဲ့ပဲ ရန်သူတွေ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက်ကို အသေသတ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒီလိုနဲ့ နှစ်ပေါင်း သုံးဆယ်ကျော်ကြာပြီးတဲ့ အခါမှာတော့ ဂျပန် ကျောင်းသားလေးတစ်ယောက်ဟာ ကျောပိုးအိတ်တစ်လုံးနဲ့ ခရီးထွက်ရင်း တောထဲက အိုနိုဒါနဲ့ ဆုံတယ်။ အဲဒီ ကျောင်းသားလေးကပဲ ဗိုလ်မှူး တာမာဂူချီ (Tamaguchi) ဆီကို အိုနိုဒါနဲ့ တွေ့ခဲ့ကြောင်း ပြန်ပြောပြလိုက်တဲ့အခါ ဗိုလ်မှူးကိုယ်တိုင် အိုနိုဒါ ရှိရာကိုလာပြီး "စစ်ဆင်ရေး ပြီးပြီ။ ပြန်လာတော့" လို့ အမိန့်ပေးခဲ့တယ်။ အဲဒီတော့မှ အိုနိုဒါလည်း ဂျပန်နိုင်ငံကို ပြန်လာခဲ့တော့တယ်။
တကယ်တော့ အဖြစ်မှန်က စစ်ပွဲဟာ ပြီးခဲ့တာ ကြာပါပြီ။ အိုနိုဒါနဲ့ သူ့လူတွေက ပတ်ဝန်းကျင်မှာရှိတဲ့ လယ်သမားတွေ၊ ဆူပူသောင်းကျန်းနေတဲ့အတွက် သူတို့ကို လာထိန်းသိမ်းတဲ့ ရဲတွေကို ရန်သူတွေ အထင်နဲ့ ပစ်ခတ်နေခဲ့တာပါ။ ဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံက ရဲတွေကလည်း ဒီတောအုပ်ထဲက လူတွေကို သောင်းကျန်းသူတွေအမြင်နဲ့ ဖမ်းဆီးအရေးယူဖို့ ကြိုးစားနေတာပါ။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ဖိလစ်ပိုင် အစိုးရက အိုနိုဒါကို အပြစ်မယူဘဲ လွှတ်လိုက်ပါတယ်။ အကြောင်းရင်းကတော့ သူဟာ ပြစ်မှုကျူးလွန်တာ မဟုတ်ဘဲ သူ့စိတ်ထဲက အမှန်တရားလို့ ယူဆနေတာကို လုပ်နေလို့ပါတဲ့။
တစ်ခါတစ်လေမှာ အရှိတရားဆိုတာဟာ ထင်မြင်ယူဆသူရဲ့ ရှူထောင့်အပေါ် မူတည်ပြီး အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲနေနိုင်ပါတယ်။ ကိုယ့်အမြင်မှာ ဆိုးသွမ်း ကောက်ကျစ်တယ်လို့ ထင်ရတဲ့ သူတွေတောင် သူတို့ စိတ်ထဲမှာ "ငါ မှန်တယ် .. ငါ့ကို မကောင်းမြင်တဲ့ လူတွေသာ မှားနေတာ" ဆိုတာမျိုးတွေ မြင်နေတတ်ပါတယ်။ ကိုယ့်ဘက်က စေတနာနဲ့ သူတို့ ပြောင်းလဲလာအောင် ကြိုးစားရင်တောင်မှ ကိုယ့်စေတနာကို စော်ကားခံရတာ၊ စေတနာက ဝေဒနာ ဖြစ်ရတာတွေ ကြုံရနိုင်ပါတယ်။ အဲဒီအခါမှာ အရေးအကြီးဆုံး အချက်ကတော့ "သူတို့ ဘာလို့ ဒီလိုဖြစ်နေရသလဲ" ဆိုတာကို မြင်အောင် ကြည့်ဖို့ပါပဲ။

အရှိတရား ဆိုတာ …
၁၉၄၂ ခုနှစ်တုန်းက ဂျပန်စစ်တပ်မှာ ဟီရူး အိုနိုဒါ (Hiroo Onoda) ဆိုတဲ့ စစ်ဗိုလ်တစ်ယောက် ရှိတယ်။ သူဟာ ပြောက်ကျားစစ်ဆင်ရေးမှာ ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်တဲ့ အတွက် ဟီရူးအိုနိုဒါနဲ့ သူ့ တပ်စုကို ဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံက လူဘန်းလို့ ခေါ်တဲ့ ကျွန်းက တောအုပ်ကလေးမှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ဖို့ အထက်အရာရှိက အမိန့်ချတယ်။ ဗိုလ်မှူး တာမာဂူချီက အိုနိုဒါနဲ့ သူ့လူတွေကို ရန်သူတွေ အသုံးပြုနိုင်သမျှ အရာရာကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ အမိန့်ပေးထားတယ်။ “လက်နက်မချနဲ့။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သေကြောင်းမကြံစည်နဲ့။ ငါ့ဆီက တိုက်ရိုက် အမိန့်မကြားရမချင်း ဆက်တိုက်ပါ” လို့ မှာထားခဲ့တယ်။
အိုနိုဒါနဲ့ သူ့ လူတွေလည်း ခဲခဲယဉ်းယဉ်း တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ရတယ်။ စားနပ်ရိက္ခာ ပြတ်လပ်သွားတဲ့ အခါတွေမှာဆို ကြွက်တွေ၊ မြွေတွေ၊ အင်းဆက်တွေကိုစားပြီး အသက်ရှင်ခဲ့ရတယ်။ သူတို့ တောအုပ်ထဲမှာ ရှိနေမှန်း ရန်သူတွေက သိသွားတဲ့အခါ တပ်စုတွေ တစ်စုပြီး တစ်စု လွှတ်ပြီး ချေမှုန်းတယ်။ အိုနိုဒါတို့ဘက်က တပ်သားတွေလည်း တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ကျဆုံးကုန်တယ်။ ရန်သူ အရေအတွက် အများအပြားကိုလည်း အိုနိုဒါတို့က သုတ်သင်နိုင်ခဲ့တယ်။ ရန်သူကလည်း ဝါဒဖြန့်တဲ့ အနေနဲ့ စစ်ကြီးပြီးသွားတဲ့ အကြောင်း စာရွက်တွေ လေယာဉ်ပေါ်ကနေ ကြဲချတယ်။ ဒါပေမယ့် အိုနိုဒါနဲ့ သူ့လူတွေက သူတို့ ဗိုလ်မှူးရဲ့ အမိန့်ကိုပဲ စောင့်တယ်။ တိုက်ပွဲတွေလည်း အထပ်ထပ် ဖြစ်နေခဲ့တယ်။
နောက်ဆုံးမှာတော့ အိုနိုဒါ တစ်ယောက်ပဲ အသက်ရှင်လျက် ကျန်နေခဲ့ပြီး ရန်သူတွေနဲ့ ဆက်ရင်ဆိုင်ရတယ်။ ပြောက်ကျားစစ်ဆင်ရေး ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်တဲ့ အိုနိုဒါဟာလည်း ရရာလက်နက်နဲ့ပဲ ရန်သူတွေ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက်ကို အသေသတ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒီလိုနဲ့ နှစ်ပေါင်း သုံးဆယ်ကျော်ကြာပြီးတဲ့ အခါမှာတော့ ဂျပန် ကျောင်းသားလေးတစ်ယောက်ဟာ ကျောပိုးအိတ်တစ်လုံးနဲ့ ခရီးထွက်ရင်း တောထဲက အိုနိုဒါနဲ့ ဆုံတယ်။ အဲဒီ ကျောင်းသားလေးကပဲ ဗိုလ်မှူး တာမာဂူချီ (Tamaguchi) ဆီကို အိုနိုဒါနဲ့ တွေ့ခဲ့ကြောင်း ပြန်ပြောပြလိုက်တဲ့အခါ ဗိုလ်မှူးကိုယ်တိုင် အိုနိုဒါ ရှိရာကိုလာပြီး "စစ်ဆင်ရေး ပြီးပြီ။ ပြန်လာတော့" လို့ အမိန့်ပေးခဲ့တယ်။ အဲဒီတော့မှ အိုနိုဒါလည်း ဂျပန်နိုင်ငံကို ပြန်လာခဲ့တော့တယ်။
တကယ်တော့ အဖြစ်မှန်က စစ်ပွဲဟာ ပြီးခဲ့တာ ကြာပါပြီ။ အိုနိုဒါနဲ့ သူ့လူတွေက ပတ်ဝန်းကျင်မှာရှိတဲ့ လယ်သမားတွေ၊ ဆူပူသောင်းကျန်းနေတဲ့အတွက် သူတို့ကို လာထိန်းသိမ်းတဲ့ ရဲတွေကို ရန်သူတွေ အထင်နဲ့ ပစ်ခတ်နေခဲ့တာပါ။ ဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံက ရဲတွေကလည်း ဒီတောအုပ်ထဲက လူတွေကို သောင်းကျန်းသူတွေအမြင်နဲ့ ဖမ်းဆီးအရေးယူဖို့ ကြိုးစားနေတာပါ။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ဖိလစ်ပိုင် အစိုးရက အိုနိုဒါကို အပြစ်မယူဘဲ လွှတ်လိုက်ပါတယ်။ အကြောင်းရင်းကတော့ သူဟာ ပြစ်မှုကျူးလွန်တာ မဟုတ်ဘဲ သူ့စိတ်ထဲက အမှန်တရားလို့ ယူဆနေတာကို လုပ်နေလို့ပါတဲ့။
တစ်ခါတစ်လေမှာ အရှိတရားဆိုတာဟာ ထင်မြင်ယူဆသူရဲ့ ရှူထောင့်အပေါ် မူတည်ပြီး အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲနေနိုင်ပါတယ်။ ကိုယ့်အမြင်မှာ ဆိုးသွမ်း ကောက်ကျစ်တယ်လို့ ထင်ရတဲ့ သူတွေတောင် သူတို့ စိတ်ထဲမှာ "ငါ မှန်တယ် .. ငါ့ကို မကောင်းမြင်တဲ့ လူတွေသာ မှားနေတာ" ဆိုတာမျိုးတွေ မြင်နေတတ်ပါတယ်။ ကိုယ့်ဘက်က စေတနာနဲ့ သူတို့ ပြောင်းလဲလာအောင် ကြိုးစားရင်တောင်မှ ကိုယ့်စေတနာကို စော်ကားခံရတာ၊ စေတနာက ဝေဒနာ ဖြစ်ရတာတွေ ကြုံရနိုင်ပါတယ်။ အဲဒီအခါမှာ အရေးအကြီးဆုံး အချက်ကတော့ "သူတို့ ဘာလို့ ဒီလိုဖြစ်နေရသလဲ" ဆိုတာကို မြင်အောင် ကြည့်ဖို့ပါပဲ။

မသိသူတွေက ကျော်သွားပေမဲ့ ....
သိသူတွေက ဖော်စားကြတဲ့ အပင်။
ဒီအပင်ကိုမြင်တာနဲ့ မြို့သူမြို့သားတွေတော့ သိချင်မှ သိပေမဲ့...
ကျေးလက်ဒေသမှာ နေခဲ့ဘူးပြီး..
ကျောက်သင်ပုန်းနဲ့ကျောက်တံကိုင်ခါ စာသင်ခဲ့ဘူးတဲ့
သူတိုင်းကတော့ သိကြပါတယ်။
ကိုယ့်ရဲ့ ကျောက်သင်ပုန်းမှာ ခြစ်ရာတွေ အစင်းတွေ
ဖြစ်လာတဲ့အခါတိုင်း ဒီအပင်ကိုရှာ ...
အတင်းဖိတိုက်ခဲ့ရတာကြောင့်ပါ။
ဒါကြောင့်လဲ....
အပင်မြင်လိုက်တာနဲ့ သူ့ရဲ့ မူရင်းအမည်နဲ့ ရုက္ခဗေဒအမည်ထက်
ကျောက်သင်ပုန်းပင် ကျောက်သင်ပုန်းရွက်ဆိုပြီး
အမည်တွင်တဲ့ ဖြစ်လာခဲ့တာပါ။
ဆေးကျမ်းအချို့မှာ နတ်သမီးကွမ်းရွက်ပင်၊
ရေကြည်ပင် စသဖြင့် ဖော်ပြထားပြီး...
အရွက်စိမ်းရနံ့က ကွမ်းရွက်အနံနှင့်တူသလိုရှိပြီး..
ပြုတ်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ ရေကနဖော့နှင့် အရသာဆင်တယ်။
ဒီအပင်လေးတွေက အလေ့ကျသဘာဝပေါက်ပင်ထဲမှာပါပြီး အလွန်ပွားလွယ်တယ်။
တချို့က အသုံးဝင်မှန်းမသိတော့...
မြက်အဖြစ်သဘောထားပြီး နှုတ်ပြစ်ကြတယ်။
တကယ်တော့...
ဒီ ကျောက်သင်ပုန်းပင်လေးတွေဟာ ဆေးဖက်ဝင်သလို ဟင်းလျာအဖြစ်လည်း ချက်စားလို့ရပါတယ်။
တချို့ဒေသတွေမှာဆို မတ်မတ်မောမောနဲ့...
ဂရုတစိုက် ပြုစုပြီး စိုက်ပျိုးကြတာ။
အိမ်တွင်းမီးဖိုးချောင်အတွက် ဟင်းတစ်ခွက်ရသလို
ကျန်းမာရေးနဲ့ပတ်သက်လို့ အသုံးလိုလာရင်လည်း အသုံးပြုနိုင်ကြလို့ပါ။
ကျောက်သင်ပုန်း၊ ရေကြည်၊ နတ်သမီးကွမ်းရွက်
ဘာတွေအသုံးဝင်လဲ.....?
အရွက်ကို အစိမ်းသုပ်စား၊ ပြုတ်ပြီးသုပ်စား
တို့စရာအဖြစ် စားလို့ရပါတယ်။
ထိုကဲ့သို့စားပေးပါ ဂေါက်ရောဂါ အဆစ်အမြစ်ရောင်ရောဂါ ဒူလာရောဂါများ သက်သာစေမှာဖြစ်ပါတယ်ဗျ။
ရင်သားကင်ဆာလို ရောဂါ အပါဝင်၊အဖုအကြိတ်ပေါက်သူများ..
၎င်းအရွက်အရိုး လက်တဆုပ်ခန့်ခုး ရေသန့်နဲ့ဆေးပြီး ထောင်းပါ။ ရလာတဲ့သတ္ထုရည်အား အနာပေါ်လိမ်းပေးခြင်း ၊အရေညှစ်ယူထားသော အဖက်များအား အဖုအကြိတ်နေရာ၌ အုံပေးထားခြင်းဖြင့် သက်သာစေပါတယ်။
မျက်စိနှင့်ပတ်သက်ပြီး တိမ်စွဲခြင်း မျက်သားတက်ခြင်း၊ အောင့်ခြင်းနာခြင်းဖြစ်ပါက...
၎င်းအရွင်အားခူးပြီး ရေနှင့်သေခြာဆေးပြီး အရည်ထုတ်ယူပါ။ ရလာသော သတ္ထုရည်အား အဝတ်သန့်သန့်(ရေစစ်)ဖြင့် အကြိမ်ကြိမ်စစ်ပြီး..
မျက်စင်းအဖြင့် ခပ်ပေးပါက တိမ်စွဲခြင်း မျက်စိနာခြင်းဝေဒနာ သက်သာစေပါမည်။
ကျောက်သင်ပုန်းရွက်အပင် ပဉ္စငါးပါးအား
ရေသေခြာဆေးပြီး ရေကျတဲ့အထိ ပြုတ်ပါ...
ရရှိလာသော အပင်ပြုတ်ရေဖြင့်...
နံက်,/ည နှစ်ကြိမ် မျက်နှာသစ်ပေးပါက...
တင်းတိပ် ဝက်ခြံ ရှိနေသူများ သက်သာပျောက်ကင်းပါမယ်ဗျာ...

သင်္ဘောသီးမှည့်စားခြင်းရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးများက ဘာတွေလဲ
သင်္ဘောသီးစားခြင်းရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးများ........
သင်္ဘောသီး ဟာ မြန်မာနိုင်ငံအပါအဝင် အပူပိုင်းဒေသမှာ ပေါက်ရောက်တဲ့ အသီးအနှံဖြစ်ပြီး အာဟာရဓာတ်များစွာ ပါဝင်ပါတယ်။ ဓာတ်တိုးဆန့်ကျင်ပစ္စည်းများ ကြွယ်ဝပြီး ရောင်ရမ်းမှုကို ကျဆင်းစေခြင်း၊ ရောဂါများကို နှိမ်နင်းနိုင်ခြင်း၊ အရွယ်တင်နုပျိုနိုင်ခြင်း စတဲ့အကျိုးကျေးဇူးတွေ ရရှိစေနိုင်ပါတယ်။
ကရိုတီးနွိုက်အပါအဝင် သင်္ဘောသီးမှာပါဝင်တဲ့ ဓာတ်တိုးဆန့်ကျင်ပစ္စည်းတွေက ဖရီးရယ်ဒီကယ်တွေကို ဓာတ်ပြယ်စေပါတယ်။ သက်ကြီးပိုင်းတွေ၊ ဆီးချိုဖြစ်နိုင်ခြေများသူတွေ၊ သိုင်းရွိုက် အလုပ်လုပ်တာ အားနည်းသူတွေမှာ တွေ့ရတတ်တဲ့ ဓာတ်တိုးပျက်စီးခြင်းတွေကို သက်သာစေပါတယ်။
ကင်ဆာဆန့်ကျင်တဲ့ ဂုဏ်သတ္တိရှိခြင်း
သုတေသနများအရ သင်္ဘောသီးမှာပါဝင်တဲ့ လိုင်ကိုပင်းဓာတ်က ကင်ဆာရောဂါဖြစ်နိုင်ခြေကို လျော့နည်းစေပါတယ်။ ကင်ဆာရောဂါကုသမှု ခံယူနေရသူတွေအတွက်လည်း အထောက်အကူပြုပါတယ်။ ကင်ဆာဖြစ်ဖို့အားပေးတဲ့ ဖရီးရယ်ဒီကယ်တွေကို လျော့ကျစေပါတယ်။ ရင်သားကင်ဆာနဲ့ အစာအိမ်ကင်ဆာတွေကို ကာကွယ်နိုင်တယ်လို့ ဆိုကြပါတယ်။
နှလုံးကျန်းမာရေး ကောင်းစေခြင်း
သုတေသနအချို့အရ သင်္ဘောသီးမှာပါဝင်တဲ့ လိုင်ကိုပင်းနဲ့ ဗီတာမင် C ဟာ နှလုံးရောဂါကို ကာကွယ်နိုင်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ သင်္ဘောသီးမှာပါဝင်တဲ့ ဓာတ်တိုးဆန့်ကျင်ပစ္စည်းအများစုဟာ နှလုံးကို အထောက်အကူပြုတဲ့အပြင် HDL ကိုလက်စထရောရဲ့ အာနိသင်ကိုလည်း ပိုမိုတိုးတက်စေပါတယ်။
အစာချေဖျက်အား ကောင်းစေခြင်း
သင်္ဘောသီးမှာပါဝင်တဲ့ papain အင်ဇိုင်းဟာ ပရိုတိန်းကို ချေဖျက်ရာမှာ အထောက်အကူပြုပါတယ်။ မြန်မာနိုင်ငံအပါအဝင် နိုင်ငံတချို့မှာ သင်္ဘောသီးကို ဝမ်းမှန်စေဖို့၊ ဝမ်းချုပ်ခြင်းက ကာကွယ်ဖို့ စားသုံးကြပါတယ်။ လေပွလေထခြင်းကိုလည်း သက်သာစေနိုင်ပါတယ်။
အရေပြားပျက်စီးခြင်းကို ကာကွယ်ခြင်း
သင်္ဘောသီးစားခြင်းဟာ အသားအရေကို တင်းရင်းစေပြိး အရွယ်တင်နုပျိုစေပါတယ်။ အသားအရေ ပျော့တွဲခြင်းကနေ ကာကွယ်နိုင်ပါတယ်။ နေရောင်ခြည်ကြောင့် အရေပြားပျက်စီးခြင်းကိုလည်း ကာကွယ်ပေးနိုင်ပါတယ်။
သတိပြုရန်
သင်္ဘောသီးမှာ ပါဝင်တဲ့ papain အင်ဇိုင်းဟာ ကိုယ်ဝန်ဆောင်အမျိုးသမီးများအတွက် မသင့်တော်ပါဘူး။ သားအိမ်ကျုံ့ခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပြီး ကလေးပျက်ကျတဲ့အထိ ဖြစ်တတ်ပါတယ်။ ဒါက သင်္ဘောသီးအစိမ်း စားသုံးခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ သင်္ဘောသီးအမှည့်မှာ ဒီအင်ဇိုင်းပါဝင်မှုနည်းသွားပြီး တခြားအာဟာရဓာတ်တွေ ပိုမိုကြွယ်ဝလာပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကိုယ်ဝန်ဆောင်အမျိုးသမီးတွေက သင်္ဘောသီးအစိမ်းကို ရှောင်ပြီး အမှည့်ကို စားပေးနိုင်ပါတယ်။

လင်းနစ် // နေညိုရင် (Lyrics)

လသာတစ်ဝိုက်နာမည်ကြီးဆိုင်လေးတွေမှာစားမယ်Explore YANGON's Hidden Gems in Latha Chinatown Food Heaven!

THE GREMLINS 3 (2025) | Steven Spielberg
The Gremlins 3 story explored the history and mythology of the creatures. The Christmas season is typically an unfavorable time to release a horror film. However, back in 1984, Warner Bros. and Steven Spielberg decided to challenge that notion. Not only did the two cinematic powerhouses opt to release what was a somewhat family-friendly monster movie, but they also set the film during the holidays. The end result was Gremlins, a hugely successful, terrifying and fun romp that kick-started a sort of mania over creatures called Mogwais and Gremlins.
After its initial success in 1984, Spielberg and co. decided to give the concept another go, delivering Gremlins II: The New Batch in 1990. The sequel failed to come anywhere near the success of its predecessor, indicating that perhaps the Gremlins mania that had so tightly gripped the 80’s was officially over. However, fans have always maintained that a third Gremlins needed to be made and a third entry has been teased for quite some time. Now, details about what a third movie would have entailed have been revealed.