ဒီစာအုပ်ဖတ်ပြီး မြန်မာစာမေဂျာသင်ချင်သွားတယ်။
အင်နီ ဆိုတဲ့ ကောင်မလေးတစ်ယောက်ဟာ ကားလ်ဆိုတဲ့ ဥပဒေကျောင်းသားတစ်ယောက်နဲ့ လက်ထပ်ဖို့လာခဲ့တယ်။ ကားလ်က ကျောင်းသားဆိုတော့ ကျောင်းဝင်းနဲ့နီးစပ်တယ်။ အဲဒီတော့ အင်နီ့အတွက် စာကြည့်တိုက်ဟာ အလွယ်တကူဝင်ထွက်သွားလာလို့ရတဲ့နေရာပေါ့။ အဲဒီလိုနဲ့ တစ်နေ့တော့ စာပေသင်တန်းပို့ချနေတဲ့ နေရာတစ်ခုကိုအမှတ်မထင်ရောက်သွားခဲ့တယ်။ သင်တန်းဆရာက သိသွားတော့ အင်နီ့ကိုပါ စာသင်ခန်းထဲဖိတ်ခေါ်ပြီး အတူသင်ကြားစေခဲ့တယ်။ ဒီလိုနဲ့ပဲကိုယ်ဟာ အင်နီ့ကိုအားကျခဲ့တယ်ပေါ့။
စာရေးသူတွေရဲ့အာရုံကျက်စားမှုအကြောင်း ဒီစာအုပ်ထဲကတစ်ဆင့်အတည်ပြုနိုင်ခဲ့တယ်။ စာရေးမဲ့သူဟာ သူအမှတ်မထင်တွေ့ရတဲ့ အကြောင်းအရာတွေ၊ လူတွေ၊ အရာဝတ္ထုတွေအကြောင်းကို စိတ်ထဲနက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းထည့်သွင်းပြီး ငါဘယ်လိုရေးပြရင်အဆင်ပြေမလဲဆိုတာ အမြဲစဉ်းစားလေ့ရှိတတ်တယ်ဆိုတာပါပဲ။
အခွင့်ကြုံရင်ဖတ်ကြည့်ဖို့တိုက်တွန်းပါတယ်။
Credit to owner
