ဘကြီးကျော်နှင့်မပုပ်နိုင်သေးသော အလောင်းကောင်
(ဖြစ်ရပ်မှန်)
စာရေးသူ-ထီးကလေး]
(ရင်နှင့်ရင်း၍ရေးသားသည်။)
*****
တစ်ချိန်က လူဆိုးလူမိုက်များစွာ ပေါ်ထွက်လေ့ရှိသည်ဟူသော သာယာဝတီခရိုင်ဘက်တွက် ဘကြီးကျော်တစ်ယောက် စခန်းမှူးကြီးဘဝဖြင့် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေခဲ့သည့် ကာလပင်ဖြစ်လေသည်။ တစ်နေ့ ဘကြီးကျော်တစ်ယောက် စခန်းအတွင်း ပြီးဆုံးခဲ့ပြီးသော အမှူတွဲကြီးများအား ပြန်လည်လေ့လာနေခဲ့စဉ် အချိန်အတွင်း နယ်ထိန်းအရာရှိကြီး ကိုဌေးလွင်တစ်ယောက် စခန်းအတွင်းသို့ အရေးကြီးသုတ်ပြာဖြင့် ရောက်ရှိလာခဲ့လေ၏။
“ဟင် … ကိုဌေးလွှင် အရေးတကြီး ဘာများဖြစ်လာတာတုန်းဗျ။”
“ဖြစ်တယ်ဆရာရေ …ဖြစ်တယ်။”
“အင်း… ဆိုစမ်းပါဦး …ဘာများပါလိမ့်။”
“ဆင်အင်းရွာဘက်မှာ အလောင်းတစ်လောင်း တွေ့တယ်လို့ ကျွန်တော့်ဆီမနက်က ကိုမြင့်မောင်အကြောင်းကြားတာနဲ့ ကျွန်တော်လိုက်သွားခဲ့တယ်ဆရာ။ ဟုတ်တယ်… ဆရာ … တော်တော်လေးကို ထူးဆန်းတဲ့ အလောင်းပါပဲဆရာ။”
“ဟင် …ဘယ်လိုများ ထူးဆန်းလို့တုန်းဗျ။”
“ဒီလိုဆရာရ။ အလောင်းကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်တော့ … နှစ်ကာလ တော်တော်ကြာနေပြီဆရာ။ အရိုးတွေမရှိတော့ဘူး။ အသားအရည်တွေလည်း မရှိတော့ဘူး။ ဒါပေမယ့် သူ့ရဲ့အရည်ပြားကတော့… လူတစ်ယောက်လုံးရဲ့ အစိတ်အပိုင်းအတိုင်း အကောင်းကြီးရှိနေသေးတယ်ဆရာ။”
“ဟင် …. လူတစ်ယောက်လုံးရဲ့ အစိတ်အပိုင်းအတိုင်း အကောင်းချည်း ရှိနေသေးတယ်ဟုတ်လား။”
“ဟုတ်ပါတယ်ဆရာ။ အရိုးတွေဆွေးကုန်ပေမယ့် ခေါင်းအရည်ပြားကနေ စပြီး ခြေထောက်အထိ အရည်ပြားတွေအားလုံး အကောင်းတိုင်းရှိနေတယ်ဆရာ။ ပြီးတော့ သူ့အရည်ပြားမှာလည်း နေရာအလွတ်မရှိနေအောင် အင်းကွက်တွေ ထိုးထားတယ်ဆရာ။”
“ဟင် … အရည်ပြားမှာလည်း အင်းကွက်တွေရှိနေတယ် ဟုတ်လား။”
“ဟုတ်ပါတယ်ဆရာ။”
“အင်း … တယ်ထူးဆန်းပါလား။ ကိုင်း… အခုရော… အဲ့ဒီအလောင်းဘယ်မှာရှိနေလဲ။’
“ဆင်းအင်းရွာထိပ်မှာပဲရှိပါသေးတယ်ဆရာ။ ကိုမြင့်မောင်တို့အဖွဲ့ကို အစောင့်ချထားခိုင်းပြီး ထူးထူးဆန်းဆန်းဖြစ်နေလို့ ဆရာ့ဆီကို လာပြန်ပြောတာ…။”
“အင်း… ကောင်းပြီကောင်းပြီ။ ဒါဆို ကျုပ်လည်းအခုပဲလိုက်ခဲ့မယ်။”
ဒုရဲအုပ်အရာရှိကြီး ကိုမြင့်မောင်၏ အကြောင်းကြားချက်များကြောင့် နယ်ထိန်းအရာရှိကြီး ကိုဌေးလွင် အလောင်းတွေ့ရှိရာ ဆင်အင်းရွာဆီသို့ လိုက်ပါသွားရောက်ခဲ့လေ၏။ ထိုအခါ ဘကြီးကျော်အား ပြောပြသကဲ့သို့သော် ထူးဆန်းသည့် အလောင်းကောင်ကြီးဖြစ်နေခဲ့သည်အား သိရှိခဲ့ရလေသည်။ ထို့ကြောင့် ဘကြီးကျော်သည်လည်း ဤကဲ့သို့ ထူးဆန်းသည့် အလောင်းကောင်ကြီးအား အကဲခတ်ရန်အတွက် နယ်ထိန်းအရာရှိကြီး ကိုဌေးလွှင်နှင့်အတူ ဆင်အင်းရွာဆီသို့ လိုက်ပါသွားခဲ့လေတော့သည်။
ဘကြီးကျော်၏ ဂျစ်ကားလေးဖြင့် သာယာဝတီမြို့ပေါ်မှတဆင့် ဆင်အင်းရွာဆီသို့ နာရီဝက်ခန့် မောင်းနှင်ခဲ့ပြီးနောက် လူစုလူဝေးဖြစ်နေခဲ့သော ဆင်းအင်းရွာထိပ်ဆီသို့ စိုက်မြိုက်စွာဖြင့် ရောက်ရှိလာခဲ့ပေတော့သည်။
“သြော်…. စခန်းမှူးကြီးတို့ ရောက်လာကြပြီ။ ကြွပါဆရာ … ကြွပါ။”
“ဒီမှာပါဆရာ …”
သာယာဝတီရိုင်ဘက်တွင် အကြီးဆုံးအရာရှိကြီးဟူ၍ ထိုအချိန်က ဘကြီးတစ်ဦးတည်းသာလျင် ရှိနေခဲ့ပေသည်။ တချို့သော အရာရှိကြီးများမှာ အမဲရောင်နယ်မြေဖြစ်သည့် သာယာဝတီခရိုင်ဘက်တွင် ကြာကြာမနေရဲ နယ်မြေအသစ်များဆီသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်လေ၏။
ဘကြီးကျော်ဟာ ဂမ္ဘီရဆန်သည့် အကြောင်းအရာများအားလည်း ရေးသားမှတ်တမ်းတင်ထားရင်း သာယာဝတီခရိုင်ဘက်တွင် နာမည်ပျက်မရှိ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေခဲ့ခြင်းကြောင့် သူ့အား ခရိုင်တစ်ခုလုံးမှ ချစ်ကြောက်ရိုသေကြပေသည်။
ဘကြီးကျော်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်နှင့် ရဲအရာရှိကြီးများ ဝန်းရံကာရံထားခဲ့သော အလောင်းကောင်ကြီးရှိနေသည့် နေရာဆီသို့ ခေါ်ဆောင်ပြသလေခဲ့သည်။ ထိုအခါ ဘကြီးကျော်သည်လည်း ကိုဌေးလွှင်၏ပြောပြချက်များကြောင့် ထူးဆန်းသည့် အလောင်းကောင်ကြီးအား မြင်တွေ့ချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်ရှု့မိလိုက်လေသည်။
“ဟင် … ဟာ …. ထူးဆန်းလှချည်လား။”
“ဟုတ်တယ်ဆရာ … ထူးဆန်းတာကတော့ … တော်တော်လေးကို ထူးဆန်းတယ်။ ကျွန်တော်တို့စစ်ဆေးရေး လုပ်ရင်းနဲ့ သူ့ပုံစံအနေအထား နည်းနည်းပါးပါးတော့ ရွှေ့သွားတယ်ဆရာ
စာရှည်လို့တင့်လို့မရလို့လင့်လေးတင်ပေးထားပါတယ်ဆက်လက်ဖတ်ပေးပါ
Linkကိုဖတ်လို့အဆင်ပြေအောင်လုပ်ပေးထားပါတယ်
Link >>1 https://bellamylavatory.com/humb12ja...
Link >>2 https://space.kalivblog.com/?page_id=506
အဆင်ပြေအောင်လုပ်ပေးထားလို့တခုမရတခုနှိပ်ပြီးဖတ်ပါ
