ဘေစင်သုံးပြီးရင် ရေစက်တွေကို သုတ်တာ၊
kitchen သုံးပြီး သန့် ရှင်းအောင်ပြန်ထားတာ၊
အိမ်သာရေချိုးခန်းသုံးပြီး ရေနဲ့ ပြန်သန့်စင်တာ၊
အိမ်သာကထွက်ရင် ခြေထောက်ဆေးတာ၊
ပစ္စည်းတွေကို ယူခဲ့တဲ့နေရာမှာ ပြန်ထားတတ်တာ၊
ထိုင်ခုံကို သုံးပြီးရင် နေရာတကျပြန်တည့်မတ်ထားတာ၊
အိမ်ကြမ်းခင်းမှာ ခြေချရင် သဲ ဖုံ ကပ်မနေတာ၊
တံခါးဖွင့်ပိတ်ညင်သာတာ၊ လမ်းလျှောက်ရင် ခြေထောက်ကို ပင့်လျှောက်တာ ဖိနပ်ဆွဲသံမကြားအောင်လျှောက်တာ၊
အစားစားရင် အသံမမြည်တာ၊
မသန်စွမ်း၊သက်ကြီး၊ကိုယ်ဝန်သည်တွေကို ဦးစားပေး caring လုပ်တာ၊
စကားပြောရင် လူကြားရုံထက်ပိုကျယ်တဲ့ အသံနဲ့ မပြောတာ၊
စားပွဲထိုးကို ခေါ်ပုံခေါ်နည်း၊ စကားပြောနည်း၊
အမှိုက်ကားနား၊ အမှိုက်သန့်ရှင်းရေးသမားတွေနားကဖြတ်သွားရင် နှာခေါင်းမရှုံ့သင့်တာ၊
စတာတွေက လူ့အဆင့်အတန်းပဲ။ ဘယ်မှာမှ သင်တန်းဖွင့်ပြီးသင်နေတာမရှိသလို ဒါတွေဟာ ကြီးပြင်းလာတဲ့ပုံစံ ဖြတ်သန်းလာရတဲ့ ဘဝ စရိုက်တွေနဲ့ဆိုင်တယ်။
ဘယ်လောက် အဆင့်ရှိလဲဆိုရင်တော့ အဲ့သလောက်တော့ အဆင့်အတန်းရှိတယ်။
