စတားလင့် ဂြိုဟ်တုများသည် နေ့စဉ် ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ ပြန်လည်ကျရောက်လာကြသည် - ၎င်းတို့အား မည်သို့ဖြစ်ပျက်စေသနည်း။
SpaceX သည် ၎င်း၏ပထမအသုတ် Starlink အင်တာနက်ဂြိုဟ်တုများကို 2019 ခုနှစ်တွင် ဖြန့်ကျက်ခဲ့ပြီး ထိုအချိန်မှစ၍ 10,000 ကျော်ကို ကမ္ဘာမြေနိမ့်ပိုင်းပတ်လမ်းအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းခဲ့သည်။ ဂြိုလ်တုများသည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ သုံးစွဲသူတစ်သန်းကျော်အား broadband အင်တာနက်ကို ပံ့ပိုးပေးသည့် ကြီးထွားလာနေသော ကြယ်စုတစ်စု၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်သည်။ ဒါပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာတော့ ဒီဂြိုလ်တုတစ်ခုချင်းစီဟာ ကမ္ဘာမြေပေါ် ပြန်ကျလာပါလိမ့်မည်။
Orbital Radar သည် ဇန်နဝါရီ ၁ ရက်မှ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်အထိ ဇန်နဝါရီ ၁ ရက်မှ ၂၂ ရက်အတွင်း 445 Starlink ပြန်လည်ဝင်ရောက်မှုကို မှတ်တမ်းတင်ခဲ့ပြီး Spaceweather ၏ခြေရာခံဒေတာသည် အောက်တိုဘာလ 27 ရက်အထိ 435 အထိ ရေတွက်ကာ ပျမ်းမျှအားဖြင့် တစ်ရက်လျှင် တစ်ကြိမ် သို့မဟုတ် နှစ်ခုခန့် ပျမ်းမျှအားဖြင့် ကိန်းဂဏန်းများကို ရေတွက်ထားသည်။ ဂြိုလ်တုများသည် ၎င်းတို့၏ လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှုဘဝ ကုန်ဆုံးချိန်တွင် အော်ပရေတာမှ မကြာခဏ လမ်းကြောင်းလွဲသွားသော်လည်း ၎င်းတို့သည် ချွတ်ယွင်းချက် သို့မဟုတ် ပါဝါဆုံးရှုံးခြင်းကြောင့် ဆင်းသက်နိုင်သည်။ အရှိန်မြင့်သည့်အချိန်အတွင်း၊ ထုတ်ပေးသော အပူသည် အာကာသယာဉ်ကို ကွဲသွားစေသည်။ ထို့နောက်တွင် ပစ္စည်းအများစုသည် လောင်ကျွမ်းသွားသည် သို့မဟုတ် အငွေ့ပျံသွားကာ အချို့သော အမှုန်အမွှားများနှင့် ဓာတ်ငွေ့များသည် လေထုထဲသို့ ပျံ့နှံ့သွားကြသည်။ ဂြိုလ်တုအပိုင်းအစများသည် အမြဲတမ်း လုံးဝပြိုကွဲသွားခြင်းမဟုတ်သော်လည်း အချို့မှာ ဆင်းသက်ရှင်သန်နိုင်ပြီး ကမ္ဘာမြေမျက်နှာပြင်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
မကြာခဏအသုံးပြုလေ့ရှိသော Starlink မော်ဒယ်၊ V2 Mini တွင် ပင်မကိုယ်ထည်သည် 13.5 ပေ x 8.9 ပေ (4.1 မီတာ × 2.7 မီတာ) ခန့်ရှိပြီး ၎င်း၏ ဆိုလာအခင်းအကျင်းသည် ပေ 100 (30 မီတာ) ပတ်လည်တွင် ဖြန့်ကျက်ထားသည့်အခါတွင် အဖျားမှ ထိပ်ဖျားအထိ ကျယ်ဝန်းသည်။ Starlink ဂြိုလ်တုများသည် အမြင့်ပေ 280 နှင့် 304 မိုင် (450 ကီလိုမီတာ နှင့် 490 ကီလိုမီတာ) အကြားတွင် ကမ္ဘာမြေနိမ့်ပတ်လမ်းကြောင်းတွင် လည်ပတ်နေသည် — အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ အာကာသစခန်းအထက် အနည်းငယ်သာရှိသည်။ ၎င်းတို့သည် ဝန်ဆောင်မှုသက်တမ်း ငါးနှစ်ဝန်းကျင်အတွက် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားပြီး၊ ထို့နောက် SpaceX သည် ၎င်းတို့အား onboard propulsion သုံးပြီး ၎င်းတို့ကို လမ်းကြောင်းပိတ်စေရန် ရည်မှန်းထားသည်။ လေထုဆွဲအားသည်လည်း ဂြိုလ်တုများကို တဖြည်းဖြည်းနှေးကွေးစေသည်၊ ထို့ကြောင့် ပြန်လည်နေရာချမရနိုင်တော့သော မအောင်မြင်သောဂြိုဟ်တုများသည် နောက်ဆုံးတွင် ကမ္ဘာ၏လေထုထဲသို့ ဆင်းသက်လာသည်။ ၎င်းတို့ကို ဤနည်းဖြင့် စွန့်ပစ်ခြင်းသည် ၎င်းတို့အား အန္တရာယ်ရှိသော အာကာသအမှိုက်များ ဖြစ်လာခြင်းမှ တားဆီးနိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့ကို ကမ္ဘာ့လေထုအတွင်း ဖျက်ဆီးခြင်းသည် အန္တရာယ်များ ရှိလာပါသည်။
