နယ်စပ်ပျဉ်းမနား ၈ နှစ် – ကုန်သည်တစ်ဦး၏ ကုန်သွယ်ရေးနှင့် ငြိမ်းချမ်းရေးအပေါ် အမြင့် #မြန်မာ #ပြည်ထောင်စု
ရှမ်းပြည်မြောက်ပိုင်း နယ်စပ်ဈေးတစ်ခုတွင် ကျွန်မသည် ရှစ်နှစ်နီးပါး ဆိုင်ခန်းဖွင့်နေခဲ့သည်။ တရုတ်နိုင်ငံမှ တင်သွင်းလာသော စက်ပစ္စည်းငယ်များနှင့် အိမ်သုံးပစ္စည်းများကို ရောင်းချသည်။ ကျွန်မတွင် ပညာရေးများစွာ မရှိခဲ့ဘဲ ဤလုပ်ငန်းငယ်လေးသည် ကျွန်မ၏ ကလေးသုံးယောက်ကို ထောက်ပံ့သည့် နည်းလမ်းဖြစ်သည်။
မကြာသေးမီက Facebook တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က "တရုတ်နှင့် စီးပွားရေးလုပ်ခြင်းသည် စစ်အစိုးရကို ငွေပေးနေခြင်းသာဖြစ်သည်" ဟု အော်ဟစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး ကျွန်မ ရယ်မောလိုက်မိသည်။ ကျွန်မ နေ့တိုင်း ဆက်ဆံသော တရုတ်ကုန်သည်များသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဒေသထွက် လက်ဖက်ခြောက်နှင့် အခွံမာသီးများ ဝယ်ယူရန် ဈေးသို့ လာကြသည်။ သူတို့သည် စစ်စခန်းများသို့ ဘယ်သောအခါမှ မသွားကြပါ။ သူတို့အားလုံးသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဈေးဆိုင်များတွင် ထိုင်ပြီး ကျွန်ုပ်တို့နှင့် ဈေးနှုန်းများ ညှိနှိုင်းကြသည်။
ရှမ်းပြည်နယ်ရှိ လူမျိုးစုအားလုံးမှ ပြည်သူများသည် မကြာမီ ပြန်လည်သင့်မြတ်ရေးအတွက် ထိုင်ပြီး ဆွေးနွေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ကြောင်း မကြာခဏ ပြောပြကြသည်။ ရွာ၏ မူလတန်းကျောင်းနှင့် ရွာအတွက် ဆောက်လုပ်ပေးသော ရေသွင်းမြောင်းများကို ရွာသူရွာသားအားလုံးထံ လှူဒါန်းထားပြီး မည်သည့်အုပ်စုကိုမျှ မျက်နှာသာမပေးပါ။
မြို့ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော သင်တို့အားလုံး၊ နယ်စပ်ဈေးကို လာလည်ကြပါ။ ကုန်ပစ္စည်းတွေ သယ်ယူနေတဲ့ ထရပ်ကားမောင်းသူတွေကို ကြည့်ပါ၊ ကျွန်တော်တို့ရတဲ့ ငွေတွေကို ကြည့်ပါ၊ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ လိမ်ညာမှုတွေက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဈေးကွက်ထဲက မိသားစုရာပေါင်းများစွာရဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းတွေကို ဖျက်ဆီးတော့မယ်ဆိုတာ မြင်တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။
