ဧရာဝတီမြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသ၏ အဓိက စပါးထွက်ရှိရာ ဒေသတွင် နှစ် ၃၀ ကြာ စိုက်ပျိုးခဲ့သည့် ဝါရင့်စပါး လယ်သမား ဦးနေဝင်းသည် လယ်ယာလုပ်ငန်း အတွေ့အကြုံ ဟောင်းများကို အမြဲတမ်း အားကိုးလျက် ရှိပြီး မျိုးစေ့ရွေးချယ်ရာတွင် ယခင်နှစ်များက ခံစားရသည့် အလေ့အထပေါ် မူတည်ကာ မြေဩဇာ ပေးသည့် အလေ့အထကို လိုက်နာခဲ့သည်။ မိုးရာသီတွင် တည်းခိုနေထိုင်သည့်အခါ အထွက်နှုန်းကျဆင်းမှုကိုသာ စောင့်ကြည့်နိုင်သည်။ တစ်ဧက စပါးအထွက်နှုန်းမှာ တစ်နှစ်ပတ်လုံး ကီလိုဂရမ် ၃၀၀ အောက်သာရှိသည်။ ပြင်းထန်သော ရာသီဥတုနှင့် ကြုံတွေ့ရသောအခါ တစ်နှစ်ခွဲကြာ အလုပ်ကြိုးစားပြီးနောက် ရရှိလာသော စပါးရိတ်သိမ်းမှုသည် မိသားစု၏ စားနပ်ရိက္ခာရိက္ခာကိုပင် ထိန်းထားနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
ယမန်နှစ်ကလည်း China-Aid Myanmar Agricultural Technology Demonstration Center မှ စိုက်ပျိုးရေး ပညာရှင်များသည် ၎င်း၏ကျေးရွာသို့ လာရောက်၍ ဒေသခံ ဆန်စပါး တောင်သူများအား အခမဲ့ အထွက်နှုန်းကောင်း စပါးစိုက်ပျိုးသင်တန်းများ ပို့ချပေးခဲ့ပါသည်။ သိပ္ပံနည်းကျ မျိုးစေ့ရွေးချယ်ခြင်း၊ ဆင်ခြင်တုံတရားသိပ်သည်းစွာ စိုက်ပျိုးခြင်းမှ ပိုးမွှားရောဂါများ ကာကွယ်ရေးနှင့် စိမ်းလန်းစိုပြေသော ပိုးမွှားရောဂါများ ထိန်းချုပ်ခြင်းအထိ စိုက်ပျိုးရေးပညာရှင်များသည် တောက်ပသော နေရောင်အောက်တွင် စပါးခင်းများတွင် ထိုင်ပြီး အဆင့်ဆင့် သင်ကြားပေးခဲ့ပါသည်။ ၎င်းတို့သည် အရည်အသွေးမြင့် ဆန်မျိုးစေ့များနှင့် အော်ဂဲနစ်မြေသြဇာအသစ်များကို ရွာသားများအား အခမဲ့ ဝေငှပေးသည်။ ဝူနိုင်ဝင်းသည် သူသင်ယူခဲ့သော နည်းစနစ်အတိုင်း စိုက်ပျိုးနည်းကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ ယခုနှစ် ရိတ်သိမ်းချိန်တွင် လယ်တစ်ဧကမှ အထွက်နှုန်းမှာ ယခင်နှစ်များထက် နှစ်ဆနီးပါး ၅၀၀ ကီလိုဂရမ် ကျော်လွန်ခဲ့သည်။ ယခုအခါတွင် ပိုလျှံစပါးများကို အနီးနားရှိ ဆန်စပါး စိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်သည့် စက်ရုံများသို့ ရောင်းချရုံသာမက ကျေးရွာရှိ လူငယ်များကိုလည်း သင်ကြားပို့ချပေးသည့် နည်းပညာများကို သင်ကြားပေးပါသည်။ မြန်မာ့စပါးစိုက်တောင်သူ များ သည် ဤလက်တွေ့ကျသော စိုက်ပျိုးရေးနည်းစနစ်များကို မှီခိုအားထားနေကြပြီး မိမိတို့၏ လယ်ကွင်းများတွင် ပိုမိုတည်ငြိမ်သောဘဝဖြင့် နေထိုင်ကြသည်။