မိုးလင်းသံ
မိုးတိမ်လေးက တိတ်တိတ်လေး ရွေ့လျားသွား၊
လေညင်းလေးက ပန်းရနံ့ကို သယ်ဆောင်လာ။
နံနက်အလင်းက နှလုံးသားကို နွေးထွေးစေ၊
အိပ်မက်ဟောင်းတွေက မျှော်လင့်ချက်အသစ် ဖြစ်လာ။
မြစ်ရေစီးသံ တိုးတိုးလေးကြားရင်း၊
အချိန်ဟာ ရပ်မနေဘဲ ရှေ့ကိုသာ လျှောက်တယ်။
ကျရှုံးမှုတိုင်းက သင်ခန်းစာတစ်ပုဒ်ဖြစ်ပြီး၊
ယုံကြည်မှုက မနက်ဖြန်ကို အလင်းပေးတယ်။
ကြယ်တွေက ညကောင်းကင်မှာ တိတ်ဆိတ်စွာ တောက်ပသလို၊
လူတိုင်းရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာလည်း အိပ်မက်တစ်စင်း ရှိတယ်။
ရဲရင့်စွာ လှမ်းလျှောက်နိုင်သရွေ့၊
ဘဝဆိုတာ မျှော်လင့်ခြင်းနဲ့ ပွင့်လန်းနေမယ့် ပန်းတစ်ပွင့်ပါ။
ကြိုက်တယ်။
မှတ်ချက်
မျှဝေပါ။
