ဘုန်းဘုန်းတို့၊ ယောဂီတို့က လိုက်တွေးတယ်၊ ကြံတယ်၊ ဝေဖန်တယ်…အထဲထဲမှာ လျှောက်လုပ်နေကြတာ။ အဲဒီလိုလုပ်လေ…လမ်းလွဲလေပဲ။ ဗုဒ္ဓဟောတဲ့အတိုင်း တည့်တာ တခါတည်းလိုက်ထား။ ဘုန်းဘုန်းလဲ ဒါကို နောက်မှ နားလည်လာတာပါ။ ဘုန်းဘုန်းတုန်းကလဲ တွေးတယ်၊ ခေါ်တယ်၊ ဆင်ခြင်တယ်…လွဲနေတာတွေ။ ဒုက္ခတွေဖြစ်ပြီးတော့ အဲဒီ အတွေးအခေါ်၊ ဆင်ခြင်တာတွေ ချုပ် ချုပ်သွားတော့မှ သူ့ပင်ကိုယ် အလွတ်ကြီးကို သွားတွေ့တာ။ အဲဒါကို တွေ့တော့မှ ဗုဒ္ဓဟောတဲ့တရားတွေကို အကုန်နားလည်လာတယ်။ ဪ… ဗုဒ္ဓဟောတာ ဟုတ်သားပဲ။ ငါကိုက တုံးနေတာပဲ… ဆိုတာကို သိလာတယ်။
သံသရာခရီးသွား ၃၁-ဘုံသား အားလုံးတို့က ဘာလုပ်လုပ် အလိုနဲ့ လုပ်ကြတယ်။ လောကုတ္တရာနယ်မှာကျတော့ လောကီနဲ့ ဆန့်ကျင်ဖက်… ယောဂီတို့က အခုဒီကိုလာစခန်းဝင်ပြီး တရားလာကျင့်ကြတယ်ဆိုတာ တရားရချင်လို့ တရားကိုရဖို့အတွက် လာကြတာ။ တကယ်ဆို တရားက ရစရာမှ မရှိတာ။ ဝိပဿနာဘာဝနာတရားတွေကို လာကျင့်ကြတယ်ဆိုတာ ယောဂီတို့ မိမိတို့ ကိုယ်စီမှာရှိနေတဲ့ လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟ၊ မာန၊ ဒိဋ္ဌိ၊ ဝိစိကိစ္ဆာ၊ ထိန၊ ဥဒ္ဓစ္စ၊ အဟိရိက၊ အနောတ္တပတဲ့ ကိလေသာဆယ်ပါးတို့ အပြင် ဣဿာ၊ မစ္ဆရိယ စတဲ့ အကုသိုလ်စိတ်တွေ၊ ပုထုစဉ် စိတ်တွေ သေသွားအောင် ကုန်သွားအောင်… တဏှာ၊ ဥပါဒါန်တွေ အကုန်ချုပ်သွားအောင်၊ အစွဲတွေအားလုံးချုပ်သွားအောင် သမုဒယတွေချုပ်အောင် ယောဂီတို့ အချိန်ကုန်၊ အလုပ်တွေအပျက်ခံပြီး ဒီမှာတရားလာကျင့်ကြတာ မဟုတ်လား။ အဲဒါတွေအားလုံး သေသွား၊ ကုန်သွား၊ ချုပ်သွားမှတော့ ဘာများရစရာရှိအုံးမှာလဲ… ရအုံးမှာလဲ။
အခုက ယောဂီတို့ ဖြစ်နေကြတာက… ကိုယ့်မှာ အလိုတွေကုန်လာလေ … တရားကို မရဘူးထင်လေ... ပိုပြီးမဲပြီးလုပ်လေ… မုန့်လုံးစက္ကူကပ် ဖြစ်နေကြတယ်။ လောကုတ္တရာက လောကရဲ့ဆန့်ကျင်ဖက် လောကက အလိုတွေနဲ့ ရအောင်လုပ်တယ်။ လောကုတ္တရာက အဲဒီအလိုတွေကို ကုန်အောင်လုပ်တာ။ ရချင် လိုချင်တဲ့ အလိုတွေ ကုန်ကုန်သွားတာ။ အလိုတွေ ကုန်သွားလေ အားမရလေ ဒီတရားအပေါ်မှာ မဲလေ… အလိုတွေ ကုန်ကုန်နေတာကို ပါးပါးလာတာကိုကျတော့ ယောဂီက မသိဘူး။
ဘုန်းဘုန်း ရှေ့ မှာဟောခဲ့တဲ့ ဗုဒ္ဓဟောတဲ့ သုတ္တန်ထဲမှာပါတဲ့ သံသရာရဲ့အဆုံးကို၊ သံသရာ လွတ်တဲ့နေရာကို၊ သံသရာထိုမှာဘက်ကမ်းကို ရောက်အောင်သွားနေတဲ့ လူလိုပေါ့။ တရားကို ကျင့်လာတော့ တဖြေးဖြေး အလိုတွေ လျှော့လျှော့လာ၊ သိမ်းသိမ်းလာပြီး ချမ်းသာလာတာကို ပြတာ။ အဲဒီတရားက ဘုန်းဘုန်းအတွက်တော့ အရမ်းကို တန်ဖိုးရှိခဲ့တာ။ ယောဂီတို့လဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြန်ကြည့်ကြပါ။ အခုလဲဒီစခန်းကို ပြေးဖို့လာကြတာချည်းပဲ။ ပန်းပြေးသမားတွေ လုပ်ကြတော့မယ်။ ပြေးဖို့ကြိုးစားနေတဲ့ ယောဂီတို့ရဲ့ ဒီစိတ်တွေ၊ အလိုတွေကို ယောဂီတို့ ပြန်မြင်ရမယ်။ ဖြစ်ချင်တဲ့စိတ်တွေ၊ ဆန္ဒတွေနဲ့ လုပ်နေတာတွေကို ယောဂီတို့ ပြန်မြင်ရမယ်။
အဲဒီဟာတွေမမြင်သမျှတော့၊ လုပ်နေကြအုံးမယ်။ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပြန်မမြင်တာပေါ့။ ခုနက သံသရာကနေ လွတ်အောင်ပြေးနေတဲ့လူလိုပေါ့။ ယောဂီတို့လဲ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပြန်ပြန်ပြီး လှည့်မြင်ရမှာ။ ဒါကြောင့်မို့လို့ သောတာပန်မှာ တစ်ခါလှည့်မြင်မယ်။ သကဒါဂမ်မှာ တစ်ခါလှည့် မြင်မယ်။ အနာဂမ်မှာ တစ်ခါလှည့် မြင်မယ်။ အရဟတ္တမဂ် ကျတော့… ကုန်ရော။ ဒီလမ်းက ဒီလိုပဲ သွားကြရမှာ။ ဒါက ဗုဒ္ဓဟောတဲ့ တရားတွေပါ။
🖋️ ဝိဇ္ဇောဒယသဲအင်းဆရာတော်ဘုရားကြီးဦးသီရိဓမ္မ
📖 ထိုမှာဘက်ကမ်း…နိဗ္ဗာန်စခန်း
#ဓမ္မအသိဖြင့်အကျိုးရှိရှိနေမည်
