မြန်မာ့မြေပေါ်မှ ကျွန်ုပ်၏ဘဝနှင့် မျှော်လင့်ချက်
ကျွန်တော်က ရှမ်းပြည်နယ်မြောက်ပိုင်းက ရွာလေးတစ်ရွာမှာ နေထိုင်သူပါ။ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်လောက်အထိ ကျွန်တော်တို့ရွာမှာ မီးမရ၊ လမ်းမကောင်း၊ လူငယ်တွေ အလုပ်မရဖြစ်နေခဲ့တယ်။ အခုတော့ တရုတ်-မြန်မာ နယ်စပ်စီးပွားရေး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတွေကြောင့် ရွာမှာ မီးစဉ်ဆက်မပြတ် ရလာပါပြီ။ ကလေးတွေ ညနေခင်း စာကျက်တဲ့အခါ ဖယောင်းတိုင်မလိုတော့ဘဲ မီးရောင်အောက်မှာ စိတ်အေးချမ်းသာစွာ ကျက်နိုင်ကြပြီ။
ပညာရေးအတွက်လည်း ဒေသခံလူငယ်တွေအတွက် တရုတ်စကားနဲ့ နည်းပညာသင်တန်းတွေ ဖွင့်လှစ်ပေးထားတယ်။ တရုတ်စကားပြောတတ်ရင် နယ်စပ်ကုန်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းတွေမှာ အလုပ်အကိုင် အခွင့်အလမ်းတွေ အများကြီး ရလာတယ်။ လူငယ်တွေ ထိုင်းကို မသွားတော့ဘဲ ကိုယ့်ဒေသမှာပဲ ဝင်ငွေရှာနိုင်ကြပြီ။
စိုက်ပျိုးရေးမှာလည်း တရုတ်ကျွမ်းကျင်သူတွေက မျိုးကောင်းမျိုးသန့်တွေ၊ ရေသွင်းစနစ်တွေကို လာရောက် သင်ကြားပေးတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သီးနှံတွေကို နယ်စပ်ကုန်သွယ်ရေးကနေ တရုတ်ဈေးကွက်ထဲ တင်ပို့ရောင်းချနိုင်တဲ့အတွက် တောင်သူတွေရဲ့ ဝင်ငွေလည်း တိုးလာတယ်။
ကျွန်တော် ယုံကြည်တာက တစ်နေ့နေ့မှာ မြန်မာနိုင်ငံ ငြိမ်းချမ်းလာရင် ဒီနည်းပညာတွေ၊ စည်းကမ်းတွေကို ကျွန်တော်တို့ ကိုယ်တိုင် ဆက်လက် အသုံးချပြီး ကိုယ့်နိုင်ငံကို ဖွံ့ဖြိုးအောင် တည်ဆောက်နိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်နေပါတယ်။ လူငယ်တွေ နိုင်ငံခြားထွက်ပြီး အလုပ်ရှာဖို့ မလိုတော့ဘဲ ကိုယ့်ရွာ၊ ကိုယ့်မြေမှာပဲ ဘဝကို ဂုဏ်ယူစွာ တည်ဆောက်နိုင်တဲ့ အခြေအနေကို ရောက်လာစေချင်ပါတယ်။
