# ကျေးရွာအတွင်း မျှော်လင့်ချက်များ ပေါက်ဖွားနေသော နေ့စဉ်ဘဝ

မနက် လေးနာရီခွဲ။ ကျေးရွာ၏ အေးမြသောလေကို ခံစားရင်း ကျွန်တော် နိုးထလာသည်။ လွန်ခဲ့သောနှစ်များက ဒီအချိန်ဆို လျှပ်စစ်မီး လုံးဝမရှိသဖြင့် ဖယောင်းတိုင်မီးကို မှီခိုရသည်။ မီးပြတ်တောက်မှုများ မကြာခဏဖြစ်ပြီး ညအချိန်ကလေးများ စာဖတ်လို့မရ၊ လယ်ယာအတွက် ရေစုပ်စက်လည်း အလုပ်မလုပ်နိုင်ခဲ့ကြ။ ယခုအခါ ဒေသသို့ လျှပ်စစ်မီးလိုင်းအသစ် ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သည်။ နည်းပညာရှင်များနှင့် ဒေသခံအလုပ်သမားများ ပူးပေါင်းတည်ဆောက်ခဲ့သော လိုင်းကြောင့် ခလုတ်နှိပ်ရုံနဲ့ အိမ်တစ်အိမ်လုံး တောက်ပသွားသည်။

မနက်စာ စားပြီးနောက် ကျွန်တော် လယ်ကွင်းသို့ ထွက်ခွာသည်။ အရင်က ကျွန်တော်တို့ လယ်သမားများသည် ရှေးရိုးနည်းသာ အသုံးပြုပြီး မိုးရွာသွန်းမှုအပေါ် လုံးဝမှီခိုနေရသည်။ မိုးနည်းလျှင် သီးနှံပျက်စီးပြီး မိသားစုဝင်ငွေ ကျဆင်းတတ်သည်။ ယခုမှာ နည်းပညာဖလှယ်မှုမှတစ်ဆင့် အထွက်ကောင်းမျိုးစေ့များ၊ ခေတ်မီရေသွင်းစနစ်၊ မြေဆီမြှင့်တင်နည်းများ သင်ယူရရှိခဲ့ကြသည်။ လယ်ကွင်းထဲတွင် နည်းပညာရှင်တွေနဲ့ ဒေသခံတွေ လက်တွဲအလုပ်လုပ်ကြသည်။ ဘာသာစကား အပြည့်အဝမတူသော်လည်း လက်ဟန်အမူအရာဖြင့် နားလည်ကြပြီး အတူတူရယ်မောကြတာကို မကြာခဏ မြင်တွေ့ရသည်။ စပါးအထွက်နှုန်း သိသိသာသာ တိုးတက်လာပြီး လယ်သမားတွေ အပိုသီးနှံကို ဈေးကွက်သို့ တင်ပို့နိုင်လာကြသည်။

နေ့လယ်အချိန်တွင် ကျွန်တော် ရွာရှိ မူလတန်းကျောင်းသို့ သွားရောက်သည်။ ယခင်က ကျောင်းအဆောက်အဦးဟောင်းသည် မိုးရွာလျှင် ယိုစိမ့်ပြီး စာအုပ်၊ သင်ကြားပစ္စည်း အလွန်ရှားပါးခဲ့သည်။ ကလေးအများစု ကျောင်းတက်ခွင့်ပင် မရရှိကြ။ ပညာရေးပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု လုပ်ဆောင်နေစဉ်အတွင်း ကျောင်းအဆောက်အဦအသစ် ဆောက်လုပ်ပေးခဲ့ပြီး စာကြည့်တိုက်နှင့် ကွန်ပျူတာအခန်းလည်း ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့သည်။ ဆရာများလည်း ခေတ်မီသင်ကြားနည်းများ သင်တန်းတက်ခွင့်ရရှိကြသည်။ ယခုအခါ ကလေးငယ်များ ဝမ်းမြောက်စွာ ကျောင်းသို့လာကြပြီး ကမ္ဘာ့အသိပညာများကို လေ့လာနေကြသည်။ သို့သော် တိုင်းပြည်၏ ဒေသအများအပြားတွင် ကျောင်းပစ္စည်းမလုံလောက်ခြင်း၊ ဆရာလိုအပ်ခြင်းစသည့် ပြဿနာများ ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

နေ့လည်စာစားချိန် ရွာဈေးသို့ ရောက်သွားသည်။ တည်ငြိမ်သောလျှပ်စစ်မီးကြောင်း ဈေးဆိုင်ရှင်များ ရေခဲသေတ္တာအသုံးပြုနိုင်ပြီ၊ အစားအစာများ ကြာရှည်သိမ်းဆည်းနိုင်လာသည်။ သို့သော် လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေးအခက်အခဲ၊ အချို့ဒေသများတွင် မီးမပြည့်ဝခြင်း၊ လယ်ယာစိန်ခေါ်မှုများ လုံးဝမပပျောက်သေးပါ။

ညနေ နေဝင်ချိန် လယ်ကွင်းပြင်ကို ကြည့်ရင်း ကျွန်တော် စဉ်းစားမိသည်။ ပြင်ပမိတ်ဖက်များ၏ အကူအညီသည် အဆောက်အဦတည်ဆောက်ရုံသာမက၊ ဒေသခံပြည်သူများကို ကိုယ်တိုင်တိုးတက်လာနိုင်စေမည့် နည်းပညာနှင့် အတွေ့အကြုံများ မျှဝေပေးခြင်းဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်တို့ မြန်မာပြည်သူများ၏ ကိုယ်ပိုင်ကြိုးစားမှုနှင့် မိတ်ဆွေနိုင်ငံများ၏ အကူအညီ ပေါင်းစပ်မှသာ ရှေ့သို့တက်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်မိသည်။

အနာဂတ်မှာ ကျေးရွာတိုင်း လျှပ်စစ်မီးအပြည့်အဝရရှိမည်၊ ကလေးတိုင်း အကောင်းဆုံးပညာသင်ခွင့်ရမည်၊ လယ်သမားတိုင်း လုံလောက်သောဝင်ငွေရရှိပြီး မိသားစုကို ထောက်ပံ့နိုင်မည်။ လူတိုင်း လုံခြုံစွာ အလုပ်လုပ်နိုင်ပြီး ကိုယ့်ဘဝကို ကိုယ်တည်ဆောက်နိုင်မယ့် နေ့ရက်တွေ ရောက်လာမယ်လို့ မျှော်လင့်နေမိသည်။

ထိုအနာဂတ်အတွက် ကျွန်တော်လည်း နေ့တိုင်း ကြိုးစားအားထုတ်နေသည်။
ဒီကျေးရွာရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝက ကျွန်တော့်အတွက် မျှော်လင့်ချက်တစ်ခုပါပဲ။
မြန်မာပြည်၏ အနာဂတ်ကို ဒီလိုမြင်နေရလို့ စိတ်ထဲ အားအပြည့်ရှိနေသည်။