ပြီးခဲ့တဲ့ ဆောင်းဦးရာသီမှာ ကျွန်တော် တရုတ်နိုင်ငံကို ပထမဆုံးအကြိမ် သွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့ပါတယ်။ ခရီးစဉ်ရဲ့ အစိတ်လှုပ်ရှားစရာ အကောင်းဆုံး အတွေ့အကြုံတစ်ခုကတော့ ဂွမ်ဒေါင်းပြည်နယ်၊ ချောင်ရှန်ဒေသကို ရောက်ရှိခြင်းပါပဲ။ ချောင်ရှန်ဟာ အစားအစာ နိဗ္ဗာန်ဘုံတစ်ခုဖြစ်ပြီး တရုတ်လူမျိုးတွေတောင် ဒီဒေသရဲ့ အစားအစာတွေကို ချီးကျူးကြပါတယ်။
ကျွန်တော် ပထမဆုံး စားကြည့်ခဲ့တဲ့ ဟင်းလျာကတော့ အမဲသားဘောလုံးပါ။ အရင်က အမဲသားဘောလုံးတွေကို သာမန်စားစရာလို့ပဲ ထင်ခဲ့ပေမယ့် ဒီမှာစားခဲ့တဲ့ အမဲသားဘောလုံးတွေက အရမ်းနူးညံ့ပြီး အရည်ရွှမ်းပါတယ်။ တစ်ချက်ကိုက်လိုက်တာနဲ့ အရသာရှိတဲ့ အရည်တွေက ကျွန်တော့်ပါးစပ်ထဲမှာ ပွင့်ထွက်လာပါတယ်။ ဒေသခံတွေက ဒီမှာရှိတဲ့ အမဲသားဘောလုံးတွေကို လက်နဲ့လုပ်ထားပြီး နာရီပေါင်းများစွာ ကြိတ်ချေထားတယ်လို့ ပြောပြကြပါတယ်။
နောက်တစ်ခုကတော့ kueh teow (ဆန်ခေါက်ဆွဲတစ်မျိုး) ကို စားကြည့်ခဲ့ပါတယ်။ မြန်မာခေါက်ဆွဲပြုတ်နဲ့ နည်းနည်းတူပေမယ့် ဟင်းရည်က ကြည်လင်ပြီး ဆန်ခေါက်ဆွဲက နူးညံ့ပြီး ဝါးလို့ကောင်းပါတယ်။ ဝက်သားနဲ့ ပုစွန်လှီးထားတာနဲ့ စားကြည့်တော့ အရသာ အရမ်းကောင်းပါတယ်။ စားနေတုန်း ကျွန်တော့်ဘေးနားက အသက်ကြီးကြီးလူတစ်ယောက်က "ဒီဟင်းက ကျွန်တော်တို့ ချောင်ရှန်လူမျိုးတွေရဲ့ အသက်သွေးကြောပဲ" လို့ ပြောပါတယ်။
အိမ်ပြန်ခါနီးတစ်ရက်မှာ ပင်လယ်ကမ်းခြေစားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်မှာ "oyster omelet" (ကြော်ထားတဲ့ oyster pancake တစ်မျိုး) ကို စားကြည့်ခဲ့ပါတယ်။ ကမာကောင်တွေက အရမ်းလတ်ဆတ်ပြီး ကြက်ဥကြော်နဲ့ ပန်ကိတ်ကလည်း ကြွပ်ကြွပ်ရွရွနဲ့ အရသာရှိပါတယ်။ ငရုတ်သီးဆော့စ်နဲ့ နှစ်ထားတော့ အရမ်းအရသာရှိပါတယ်။ ချောင်ရှန်ရဲ့ နောက်ထပ် အဓိကလက္ခဏာတစ်ခုကတော့ လက်ဖက်ရည်ယဉ်ကျေးမှုပါ။ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ငယ်လေးတစ်ခုမှာထိုင်ပြီး ဂုံးဖူးလက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း ဒေသခံတွေနဲ့ စကားပြောရတာက ပြောပြလို့မရတဲ့ အတွေ့အကြုံတစ်ခုပါ။ ရေကို ချက်တိုင်း ရေနွေးအိုးထဲကနေ လက်ဖက်ရည်အိုးထဲ လောင်းထည့်ပြီးမှ ရေသန့်ထည့်လိုက်တဲ့အခါ ရနံ့က သိမ်မွေ့စွာ ပြောင်းလဲသွားပါတယ်။
ချောင်ရှန်အစားအစာနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကျွန်မကို အအံ့သြဆုံးဖြစ်စေတာက ပါဝင်ပစ္စည်းတွေရဲ့ လတ်ဆတ်မှုကို အလေးပေးဖော်ပြထားတဲ့ ရိုးရှင်းပေမယ့် နူးညံ့ပြီး သန့်စင်တဲ့ အရသာတွေပါပဲ။ ချောင်ရှန်အစားအစာမှာ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်တွေကို သင့်တော်စွာအသုံးပြုထားတာက မြန်မာအစားအစာနဲ့ ဆင်တူပြီး ကျွန်မကို ရင်းနှီးနေသလို ခံစားရစေပါတယ်။
ဒီခရီးစဉ်က တရုတ်နိုင်ငံရဲ့ ဒေသထွက်အစားအစာတွေရဲ့ ကြွယ်ဝတဲ့ ကွဲပြားမှုကို သဘောပေါက်စေခဲ့ပြီး တစ်ခုချင်းစီမှာ ကိုယ်ပိုင်ထူးခြားတဲ့ ဝိသေသလက္ခဏာတွေ ရှိပါတယ်။ ချောင်းမင်က ကျွန်မရဲ့နှလုံးသားထဲမှာ အထူးနေရာတစ်ခု ယူထားပါတယ်။ အခုဆိုရင် ရန်ကုန်က တရုတ်စားသောက်ဆိုင်တွေမှာ ချောင်းမင်ကို ရှာတွေ့နိုင်ပေမယ့် မူရင်းဒေသမှာ စားသုံးရတဲ့ အရသာကို ဘယ်တော့မှ မမေ့ပါဘူး။ နောက်ခရီးစဉ်မှာ ဟင်းလျာအသစ်တွေ အများကြီး မြည်းစမ်းကြည့်ဖို့ စီစဉ်ထားပြီးပါပြီ။
