ရွှေလီမြို့မှာ ကျွန်တော်ရဲ့ နောက်ထပ်ဘဝမျှဝေခြင်းတရုတ်နိုင်ငံ ယူနန်ပြည်နယ် ရွှေလီမှာ ရောက်လာတာ သုံးနှစ်ကျော်ရှိပြီ။ ပထမ ရောက်လာတဲ့အချိန်က ဘာမှ မသိခဲ့ဘူး။ တရုတ်စကားလည်း တစ်လုံးမှ မတတ်ဘူး၊ ပတ်ဝန်းကျင်လည်း မရင်းနှီးဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့အထိ ကျွန်တော် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တယ်လို့ ခံစားရတယ်။ရွှေလီမှာ အလုပ်လုပ်ရင်း အရေးအကြီးဆုံး သင်ယူခဲ့တာက “စည်းကမ်း” နဲ့ “အချိန်ကို လေးစားမှု” ပဲ။ စက်ရုံမှာ မနက် (၈) နာရီ အတိအကျ စတယ်။ နှောင့်နှေးတာ လုံးဝ မရဘူး။ ပထမ တစ်ပတ်လောက်မှာ ကျွန်တော် နှစ်ခါ နောက်ကျခဲ့တယ်။ အဲဒီနောက်ပိုင်း နာရီကို တစ်နေ့ နှစ်ခါ စစ်နေတော့ အလုပ်က ပိုကောင်းလာတယ်။ တရုတ်လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေက အလုပ်ကို အရမ်းကြိုးစားကြတယ်။ သူတို့ကို ကြည့်ရင်း ကိုယ်လည်း ပိုကြိုးစားလာတယ်။အခု ကျွန်တော် တရုတ်စကား နည်းနည်း ပြောနိုင်လာပြီ။ ဈေးဆိုင်မှာ ပစ္စည်းဝယ်တာ၊ ဆေးဆိုင်မှာ ဆေးဝယ်တာ၊ အလုပ်ခွင်မှာ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေနဲ့ ဆွေးနွေးတာ အားလုံး ပိုလွယ်လာတယ်။ တရုတ်သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်က ညနေပိုင်း လွတ်ရင် ကျွန်တော်ကို တရုတ်စကား သင်ပေးတယ်။ ကျွန်တော်က သူ့ကို မြန်မာစကား ပြန်သင်ပေးတယ်။ အခု သူ “ချစ်တယ်” လို့ မြန်မာလို ပြောတတ်ပြီ။ ကျွန်တော်ကလည်း “我喜欢” လို့ တရုတ်လို ပြောတတ်လာပြီ။ရွှေလီမှာ နှစ်ပတ်လည် ပွဲတော်တွေ အရမ်းကောင်းတယ်။ တရုတ်နှစ်သစ်ကျရင် လမ်းတွေ အလင်းတွေ တစ်မြို့လုံး လင်းနေတယ်။ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေ အိမ်က လက်ဆောင်တွေ ယူလာပြီး မျှဝေကြတယ်။ ကျွန်တော်တို့ မြန်မာတွေလည်း ထမင်းချက်ပြီး သူတို့ကို ဖိတ်တယ်။ အချင်းချင်း ယဉ်ကျေးမှု ဖလှယ်ရတာ အရမ်းပျော်တယ်။ဒီနေရာမှာ ကျွန်တော် နားလည်လာတာက — နိုင်ငံခြားမှာ အလုပ်လုပ်ရတာ ငွေရတာတင်မကဘူး။ ကိုယ်ကို ပြုပြင်နိုင်တယ်၊ အသစ်အဆန်း သင်ယူနိုင်တယ်၊ ကမ္ဘာကြီးကို ပိုမြင်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အိမ်ကို လွမ်းတာ၊ မိသားစုနဲ့ မတွေ့ရတာ ဆိုတာ တစ်ခါမှ မပျောက်ဘူး။ ညတွေ ဖုန်းဆက်ပြီး မိခင်နဲ့ စကားပြောရင် အဲဒါ အားလုံး ပြေပျောက်သွားတယ်။တစ်နေ့နေ့ မြန်မာနိုင်ငံ ငြိမ်းချမ်းရင် ကျွန်တော် ရွှေလီမှာ သင်ယူခဲ့တဲ့ အရာတွေ — နည်းပညာ၊ စည်းကမ်း၊ လုပ်ငန်းနည်းလမ်း တွေ အားလုံး ပြန်ပို့ပြီး ကိုယ့်နိုင်ငံမှာ အလုပ်အကိုင် ဖန်တီးနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်တယ်။ရွှေလီမှာ နေထိုင်နေတဲ့ မြန်မာညီအစ်ကိုမောင်နှမတွေ အားလုံး ကျန်းမာပျော်ရွှင်ကြပါစေ။ ကြိုးစားကြပါ။ တစ်နေ့ အိမ်ပြန်နိုင်တဲ့ နေ့ သေချာရောက်လာမှာပါ။#ရွှေလီဘဝ #တရုတ်နိုင်ငံမှ မြန်မာ #နိုင်ငံခြားအလုပ်သမား #ဘဝမျှဝေ